زنان,صنعت ساختمان,نقش زنان در صنعت ساخت
ﮐﺎﺳﻪ ﮔﺪاﯾﻰ
چهارشنبه 14 شهریور 1397 ساعت 03:22 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
روزى ﮔﺪاﯾﻰ ﺑﻪ دﯾﺪن ﺻﻮﻓﻰ دروﯾﺸــﻰ رﻓﺖ و دﯾﺪ ﮐﻪ او ﺑﺮ روى ﺗﺸﮑﻰ ﻣﺨﻤﻠﯿﻦ در ﻣﯿﺎن ﭼﺎدرى زﯾﺒﺎ ﮐﻪ ﻃﻨﺎب ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﮔﻞ ﻣﯿﺦ ﻫﺎى ﻃﻼﯾﻰ ﮔﺮه ﺧﻮرده اﻧﺪ، ﻧﺸﺴــﺘﻪ اﺳﺖ. ﮔﺪا وﻗﺘﻰ اﯾﻨﻬﺎ را دﯾﺪ ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸــﯿﺪ: اﯾﻦ ﭼﻪ وﺿﻌﻰ اﺳﺖ؟ دروﯾﺶ ﻣﺤﺘﺮم! ﻣﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻫﺎى زﯾﺎدى از زﻫﺪ و وارﺳﺘﮕﻰ ﺷﻤﺎ ﺷﻨﯿﺪه ام اﻣﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﻫﻤﻪ 
ﺗﺠﻤﻼت در اﻃﺮاف ﺷﻤﺎ، ﮐﺎﻣﻼً ﺳﺮﺧﻮرده ﺷﺪم.".
دروﯾــﺶ ﺧﻨــﺪه اى ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ : "ﻣﻦ آﻣــﺎده ام ﺗﺎ ﺗﻤﺎﻣﻰ اﯾﻨﻬﺎ را ﺗﺮك ﮐﻨﻢ و ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﻤﺮاه ﺷﻮم.". ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺣﺮف دروﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷــﺪ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮔﺪا ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد. او ﺣﺘﻰ درﻧﮓ ﻫــﻢ ﻧﮑﺮد ﺗﺎ دﻣﭙﺎﯾﻰ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﭘﺎ ﮐﻨﺪ. ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﻰ ﮐﻮﺗــﺎه، ﮔﺪا اﻇﻬﺎر ﻧﺎراﺣﺘﻰ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ: ﻣﻦ ﮐﺎﺳــﻪ ﮔﺪاﯾﯿﻢ را در ﭼﺎدر ﺗﻮ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ام. ﻣﻦ ﺑﺪون ﮐﺎﺳﻪ ﮔﺪاﯾﻰ ﭼﻪ ﮐﻨﻢ؟ ﻟﻄﻔﺎ ﮐﻤﻰ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺮوم و آﻧﺮا ﺑﯿﺎورم.". ﺻﻮﻓﻰ ﺧﻨﺪﯾﺪ و ﮔﻔﺖ: دوﺳــﺖ ﻣــﻦ، ﮔﻞ ﻣﯿﺦ ﻫﺎى ﻃﻼﯾﻰ ﭼﺎدر ﻣﻦ در زﻣﯿﻦ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ اﻧﺪ، ﻧﻪ در دل ﻣﻦ، اﻣﺎ ﮐﺎﺳﻪ ﮔﺪاﯾﻰ ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺗﻮ را ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ.". 
در دﻧﯿﺎ ﺑﻮدن، واﺑﺴﺘﮕﻰ ﻧﯿﺴﺖ. واﺑﺴﺘﮕﻰ، ﺣﻀﻮر دﻧﯿﺎ در ذﻫﻦ اﺳﺖ و وﻗﺘﻰ دﻧﯿﺎ در ذﻫﻦ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﻮد. ﺑﻪ آن وارﺳﺘﮕﻰ ﻣﻰ ﮔﻮﯾﻨﺪ.
)ﻣﻨﺒﻊ: ﺳﺎﯾﺖ ﯾﮑﻰ ﺑﻮد(


برچسب‌ها: کاسه گدایی ,

می توانید دیدگاه خود را بنویسید
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
صفحات
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات