زنان,صنعت ساختمان,نقش زنان در صنعت ساخت
ﻣﺎر و اره
پنجشنبه 17 مرداد 1398 ساعت 01:07 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
ﺷــﺒﻰ ﻣﺎر ﺑﺰرﮔﻰ ﺑﺮاى ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﻏﺬا وارد دﮐﺎن ﻧﺠﺎرى ﻣﻰ ﺷــﻮد. ﻋﺎدت ﻧﺠــﺎر اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ رﻓﺘﻦ، ﺑﻌﻀﻰ از وﺳــﺎﯾﻞ ﮐﺎرش را روى ﻣﯿﺰ ﺑﮕﺬارد. آن ﺷــﺐ ﻫﻢ اره روى ﻣﯿﺰ ﺑﻮد. ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﺎر ﮔﺸــﺘﻰ ﻣﻰ زد ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ اره ﮔﯿﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ و ﮐﻤﻰ زﺧﻤﻰ ﻣﻰ ﺷﻮد. ﻣﺎر ﺧﯿﻠﻰ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﻰ ﺷﻮد و ﺑﺮاى دﻓﺎع از ﺧﻮد، اره را ﮔﺎز ﻣﻰ ﮔﯿﺮد ﮐﻪ ﺳــﺒﺐ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰى دور دﻫﺎﻧﺶ ﻣﻰ ﮔﺮدد. او ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻰ اﻓﺘﺎده و ﻓﮑﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اره ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده و اﮔﺮ ﮐﺎرى ﻧﮑﻨﺪ ﻣﺮﮔﺶ ﺣﺘﻤﻰ اﺳﺖ. ﺑﺮاى آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر از ﺧﻮد دﻓﺎع ﻣﻰ ﮐﻨﺪ و ﺑﺪﻧﺶ را دور اره ﻣﻰ ﭘﯿﭽﺪ و اره را ﻓﺸﺎر ﻣﻰ دﻫﺪ.
ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﻧﺠﺎر آﻣﺪ روى ﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﺎى اره، ﻻﺷــﻪ ﻣﺎرى ﺑﺰرگ و زﺧﻢ آﻟﻮد را دﯾﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻰ ﻓﮑﺮى و ﺧﺸﻢ زﯾﺎد ﻣﺮده ﺑﻮد.

در ﻟﺤﻈﻪ ﺧﺸﻢ ﻣﻰ ﺧﻮاﻫﯿﻢ دﯾﮕﺮان را ﺑﺮﻧﺠﺎﻧﯿﻢ اﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻰ ﺷﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدﻣﺎن را رﻧﺠﺎﻧﺪه اﯾﻢ و ﻣﻮﻗﻌﻰ اﯾﻦ را درك ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﻰ دﯾﺮ ﺷــﺪه اﺳــﺖ. در زﻧﺪﮔﻰ ﻻزم اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮔﺬﺷﺖ و ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﻰ ﮐﻨﯿﻢ از اﺗﻔﺎق ﻫﺎ، آدم ﻫﺎ، رﻓﺘﺎرﻫﺎ و ﮔﻔﺘﺎرﻫﺎ.



می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
صفحات
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات