تبلیغات
زنان در صنعت ساخت Woman in Architecture, Engineering and Construction (AEC) Industry - مطالب نقش زنان در صنعت ساخت

زنان در صنعت ساخت Woman in Architecture, Engineering and Construction (AEC) Industry

منوی اصلی

جستجو

آخرین عناوین

زنان در صنعت ساخت Woman in Architecture, Engineering and Construction (AEC) Industry


موسسه محک
اهداء عضو

نتایج آماری در ایالات متحده امریكا نشان می دهد كه در پنجاه سال گذشته، شمار زنا ن در رشته معماری به طور یكنواخت افزایش یافته است. میزان ثبت نام زنان در آموزشگاه ها و موسسات آموزش عالی معماری در ایالات متحده اكنون بالغ بر 35 % است، و در برخی دانشگاه های نمونه، درصد زنان مشغول در رشته معماری با مردان برابر است. در این كشور، از 40 تا 50 درصد دانشجویان معماری را كه شغل آنان با مدرك تحصیلی آن ها در ارتباط است، زنان تشكیل می دهند. تعداد زنان كارشناس رشته معماری دارای مجوز كه در سمت های مدیر یا معاون مشغول به فعالیت هستند، در حدود 10 درصد است كه اغلب آنها در اداره خود سمت معاونت دارند؛ و این مقدار برای شرکت های بزرگ تا 5 درصد كاهش را نشان می دهد . شایان ذكر است كه درصد این زنان در هر سال، اندكی افزایش
می یابد؛ اما تناسب آن با افزایش چشمگیر در خصوص سمت رهبری دیده نمی شود. بیش از 81 درصد شاغلان در زمینة طراحی محیط های داخلی را زنان تشكیل می دهند؛ با این حال، هنوز به هنگام توزیع جوایز، 50 درصد آنها به مردان اعطا می شود . در ایالات متحده، 20 درصد از اعضای تمام وقت دانشكده های معماری و تنها 10 درصد از استادان دانشگاه را زنان تشكیل می دهند و كمتراز 4 درصد مدیریت اجرایی بر عهده زنان است.
مطلب بسیار مهم دیگر مربوط به سال 2000 ، آن است كه معماری و تاریخچه معماری ، دو مجله بسیار مهم معماری در امریكا، سرمقاله ای را در خصوص ابراز نگرانی برای جایگاه حرفه ای زنان معمار به چاپ رساندند و خواستار خاتمه جایگاه دومی زنان در جامعه معماری شدند.« مگی توی » در كتاب زنان در معماری معاصر، در این باره، می نویسد:
معماری مطابق با چااشهای پیش رو رشد و توسعه می یابد. تقویت فرهنگ، تكذیب و تضعیف جداسازی های بی مورد، موجب تقویت حرف هها و نتایج آنها خواهد شد . این كار باید در یك فضای همیاری و همكاری انجام پذیرد؛ فضایی كه براساس استعداد ها رشد می كند نه براساس جنسیت ها.  آمارگیری انجام شده در انگلیستان نشان می دهد که در صد زنان معمار در بریتانیا در فاصله سال های 1989 تا 1909، 9% بوده و از سال 1996 تا کنون رشد اندکی داشته و به حدود تا 11 درصد رسیده، اما این میزان بسیار اندك است، به ویژه در مقایسه با درصد پزشكان زن كه حدود 50 درصد و وکیل های زن كه در حدود 30 درصد را تشكیل می دهند این رقم بسیار ناچیز است. به عبارت دیگر، چنانچه نرخ رشد زنان معمار ب هطور پیوسته مطابق با این درصدها  ادامه یابد، نباید تا پیش از سال 3000 انتظار شرایط برابری برای زنان را داشت.
آنچه روشن است، نوع نگرش جامعه به زنان به عنوان موجودی محدود كه توانایی مشاركت در عرصه‌های مختلف زندگی را با مردان ندارد، باعث شد تا تعداد زنان معمار در جهان، و هنر آن‌ها به عنوان هنری ظریف و دارای خلاقیت، كمرنگ باقی بماند. این در حالی است كه زنان می‌توانند پا به پای مردان و به ویژه در انجام طراحی‌های مربوط به این رشته ، مثمر ثمر واقع شوند. 

منبع:
حقایق، مریم؛ خوارزمی،مجتبی، 1389، بررسی عملكرد مدیریتی و اجرایی زنان در معماری و شهرسازی، پژوهشنامه زنان


امروز وقتی داشتم یك كتاب در مورد رهبری را مطالعه می كردم، یك فصل از كتاب كه مربوط به زنان در رهبری بود توجه ام را جلب كرد. بخاطر همین و به خاطر جلب رضایت خانم ها هم كه شده یك قسمت از این بخش را براتون می آرم.
زنان در نقش رهبری سازمان
امروزه زنان بصورت روزافزونی، نقش های مدیریتی را كه در گذشته در اختیار مردان بود را، ‌در اختیار خود می گیرند. امروزه ثابت شده است كه زنان می توانند مسئولیت های بزرگتری در سازمان بر عهده بگیرند. با این وجود چند توصیه است كه زنان باید در موقعیت رهبر به آنها توجه خاصی داشته باشند.
واقع گرا باشید: انتظار نداشته باشید كه خیلی راحت شما را رئیس خطاب كنند، ‌چون شما یك زن هستید. اگر می خواهید با مردان برابری كنید باید از نظر كاری با آنها همتراز باشید. این بدان معناست كه در كار خود غرق شوید و با هر شانسی كه روبرو می شوید، ‌مهارت خود را افزایش دهید.
منابع خود را بشناسید: آن چیزی كه برای مردان صحیح است برای زنان نیز صحت دارد. مسیر موفقیت برای زنان متفاوت از مردان نیست. بنابراین از هر منبعی برای افزایش مهارت های رهبری خود استفاده كنید.
بك مرشد پیدا كنید: یك مرشد، مربی یا دوست در هنگامیكه مسیر قدرت را طی می كنید، ‌میتواند برای شما حكم یك معلم خوب را داشته باشد.
بلند صحبت كنید: هیچ وقت سمت رهبری به یك آدم كم رو پیشنهاد نمی شود. همیشه بلند صحبت كنید تا مافوق شما و هم رده هایتان بفهمند كه فرد مصممی هستید. همچنین همیشه موفقیتهای قبلی خود را برای زیردستانتان گوشزد كنید.

توانایی های خود را نشان دهید: در صورتیكه برای پذیرش مسئولیت های بیشتر آمادگی دارید ولی احساس می كنید كه مافوق شما به توانایی هایتان اطمینان ندارد،‌ در همان ابتدا به وی بگویید كه كه شما فقط برای رهبری آماده نیستید بلكه آمادگی موفقیت را نیز دارید. میزان اطمینان شما از توانایی هایتان، نسبت مستقیم با اطمینان دیگران از توانایی های شما دارد.

منبع



زنان در عرصه مدیریت
نویسنده : فتحی، لاله
چكیده
در این مقاله به اشتغال زنان به عنوان مدیر در كشور پرداخته شده است. برخی اطلاعات آماری در این زمینه ارائه می‌شود و دو پرسش در خصوص اشتغال زنان در عرصه مدیریت مطرح می‌گردد و براساس پژوهش‌های انجام شده به آنها پاسخ داده می‌شود. در پایان تعدادی راهكار برای فراهم آوردن زمینه اشتغال زنان در پست‌های مدیریتی ارائه می‌شود.
منبع : روزنامه همشهری،‌ یكشنبه 27 شهریور 1384، سال سیزدهم، شماره 3803، صفحه 10.
توضیح :
این مقاله در منبع مذكور با عنوان مدیریت زنان ارائه شده است كه در اینجا با هدف اشاره دقیق به موضوع مقاله، عنوان مشخص‌تری برای آن در نظر گرفته شده است.
كلیدواژه : زنان؛ مدیریت؛ مدیران زن؛ زنان مدیر
تاریخ جهان شاهد نقش بسیار عظیم و غیرقابل انكار زنان در حوادث گوناگون است. امروزه كه مباحث توسعه كشورهای جهان مطرح می‌باشد، نقش زنان در این فرآیند به شدت مورد توجه قرار گرفته است. برگزاری جلسات، سمینارها و كنگره‌های متعدد در خصوص جایگاه زنان و نقش آنان در توسعه حكایت از این موضوع حیاتی دارد.
با كمی دقت می‌توان دریافت كه برگزاری این گونه برنامه‌ها نشان از موضوع نه چندان خوشایند دیگری نیز دارد و آن این است كه تاكنون یا حداقل در سده‌های اخیر نقش زنان به عنوان نیمی از جمعیت جهان در حال توسعه نادیده گرفته شده كه این امر نشان از وجود تبعیضات و نابرابریهای جنسیتی در زمینه‌های گوناگون سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و غیره دارد. جامعه انسانی از عدم حضور واقعی زنان در عرصه‌های مختلف لطمات جبران ناپذیری دیده و بدین خاطر در دو دهه اخیر درصدد جبران این نقیصه بر آمده است.
برای رسیدن به تعادل، برابری و رفع تبعیضات و در نتیجه توسعه بهتر و كاملتر جامعه، نیاز به آن است كه زنان بتوانند در فرآیند تصمیم‌گیری در سطوح مختلف جامعه شركت نمایند. خوشبختانه در بسیاری از كشورها این تلاش‌ها، موفقیت‌های چشمگیری را در پی داشته است. از آن جمله می‌توان به كشورهایی همچون نروژ، دانمارك و فنلاند اشاره نمود كه بیش از ۴۰ درصد مناصب تصمیم‌گیری در اختیار زنان است. متأسفانه در بسیاری از كشورهای جهان سوم این مسأله چندان شایان توجه نیست و تنها تعداد محدودی از زنان در پست‌های مدیریتی و مهم تصمیم‌گیری كشور قرار دارند. در ایران علیرغم آن كه قانون اساسی كشور راه را برای تصدی اكثر مناصب تصمیم‌گیری برای زنان باز گذاشته با این وجود تنها ۸/۲ درصد مشاغل مدیریتی در كشور به زنان اختصاص یافته است.
ممكن است برای خواننده این سؤال پیش آید كه به راستی چه ضرورتی به مدیریت زنان در بخش‌های گوناگون جامعه وجود دارد؟
در پاسخ به این سؤال بایستی اذعان داشت كه امروزه توانمندسازی زنان و مشاركت كامل آنان بر پایه برابری، در همه زمینه‌ها از جمله در فرآیند تصمیم‌گیری و مدیریت جامعه یكی از پیش نیازهای توسعه پایدار می‌باشد كه كشور ما سخت بدان نیازمند است. در جوامعی كه هنوز تعادل مطلوب و قابل قبول و مشاركت عادلانه زن و مرد در فعالیتهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی فراهم نشده و فرصت منصفانه بروز خلاقیت و استعداد انسانها برقرار نگردیده است و فرآیند توسعه آن گونه كه انتظار داشته‌اند موفق نبوده است. تداوم و شتاب توسعه هنگامی رخ خواهد داد كه زن و مرد و دوشادوش یكدیگر مسئولیت توسعه را بر عهده بگیرند.
از سوی دیگر كسب مشاغل مدیریتی توسط زنان علاوه بر آن كه زنان را در مقابله با تبعیضاتی چون معیارهای استخدامی نابرابر، دستمزدهای نابرابر، فرصتهای آموزشی حرفه‌ای نابرابر، دسترسی نابرابر به منابع تولیدی و امكانات نابرابر در ارتقای شغلی تواناتر می‌كند، سبب بالا رفتن اعتماد به نفس، كسب یك هویت مستقل و بهبود وضعیت و رشد اجتماعی آنان می‌شود كه كل جامعه از آن منتفع خواهد شد.
علاوه بر این، رشد دختران و زنان تحصیل كرده دانشگاهی و پیشی گرفتن آنان از مردان جامعه در چند ساله اخیر نمود پیدا كرده است كه لزوم بحث مدیریت زنان را بیش از پیش مطرح می‌سازد.
سؤال دیگر این است كه چرا علیرغم آن كه بستر قانونی این موضوع وجود دارد، به عنوان كشوری در حال توسعه نیازمند فعال شدن زنان جامعه هستیم و همه مسئولان نظام بر اهمیت این موضوع اذعان دارند اما در موضوع مدیریت زنان پایین ترین نرخ‌ها را داریم.
پاسخ این سؤال را می‌توان در معدود تحقیقاتی یافت كه در این زمینه در كشور صورت گرفته است. در تحقیقی كه در سال ۱۳۸۱ در مورد علل عدم دستیابی زنان به پست‌های مدیریتی در بین كاركنان و مدیران چند سازمان به انجام رسیده نشان می‌دهد كه اگر چه مدیران و كاركنان مورد پرسش و كارایی و قابلیت زنان در عرصه‌های مدیریتی و پست‌های بالای سازمانی واقفند اما تنها ۶ درصد از كاركنان مرد و پست مدیریت را برای زنان مناسب می‌دانند. ۳۰ درصد كارمندان مرد از این كه مافوقشان زن باشد احساس خوشایندی ندارند. اگر چه همه مدیران مورد پرسش بر این باور بودند كه زنان شایستگی لازم برای تصدی پست‌های بالای سازمانی را دارند اما بیش از ۸۰ درصد آنان مدیریت را كاری مردانه می‌دانند و بیش از ۵۰ درصد معتقدند كه مردان در كارهای مدیریتی موفق‌تر از زنانند و خلاقیت بیشتری از خود نشان می‌دهند. در مجموع نتایج این پژوهش نشان داد كه عواملی همچون
مسئولیت‌ها و محدودیت‌های خانوادگی
تجربه كمتر زنان نسبت به مردان در این عرصه
فراهم نبودن شرایط لازم در جامعه، همچون نبود زنان در پست‌هایی چون وزارت و غیره
وجود برخی ویژگی‌های جنسیتی زنان
عدم تمكین كاركنان از مافوق خانم
اعتماد پایین تر زنان نسبت به مردان در این عرصه از نظر جمعیت نمونه
به عنوان مهمترین عوامل عدم به كارگیری زنان در پست مدیریتی برشمرده شده است.
به طور كلی ماحصل این تحقیق این بود كه اگر چه بسیاری از تصمیم‌گیران و افراد جامعه به قابلیت و توان زنان جامعه در عرصه مدیریتی واقفند اما به دلیل حاكم بودن «نگرش جنسیتی» در سازمان‌ها و ادارات مورد مطالعه، حتی در شرایط تخصصی برابر، برتری از آن مردان است.
البته گفتنی است كه حدود ۱۰درصد كاركنان زن مورد مطالعه نیز مدیریت را مردانه تلقی می‌كنند و حدود ۱۸ درصد بر این باورند كه زنان جامعه اعتماد و ریشه لازم جهت تصدی پست‌های بالای سازمان را ندارند.
اما سؤال اساسی دیگر این است كه به راستی ریشه وضعیت موجود، كلیشه‌ها و تصورات جنسیتی حاكم در كجاست؟ و چه عواملی سبب شده كه جامعه نتواند از این پتانسیل بالقوه جهت توسعه بیشتر استفاده كند؟
به طور كلی بسیاری از اندیشمندان اجتماعی، عوامل جامعه‌پذیری در هر جامعه را سه عامل خانواده، مدرسه و رسانه‌ها می‌دانند. با نگاهی گذرا در می‌یابیم كه این سه كارگزار عمده باعث تولید و باز تولید این گونه از نگاه‌‌ها در جامعه شده و می‌شوند چنان كه بسیاری از افراد وضعیت موجود در جامعه را امری طبیعی و عادی تصور می‌كنند.
در برخی از خانواده‌های پدرسالار ایرانی، نقش‌ها و رفتارها بر اساس معیارها و ارزش‌های مردانه پایه‌گذاری و الگوسازی شده است و این الگوسازی‌ها قادر به تشخیص و ارج نهادن به نقش اثر بخش زنان در سازمان و جامعه نیست.
این نوع خانواده‌ها زن را موجودی اندرونی، وابسته و مرد را موجودی بیرونی و مستقل بار می‌آورند. این فرهنگ تنها وظیفه و نقش زن را فرزندآوری، نگهداری كودكان، نظافت و پخت و پز ترسیم می‌نماید و فعالیت‌های زنان را تحت الشعاع وظایف خانوادگی قرار می‌دهد و در فعالیتهای سیاسی- اجتماعی نیز نقش زنان به میزان چشمگیری كاهش می‌یابد.
ویژگی‌های رفتاری منتسب و مثبت مردان به مراتب بیشتر از زنان، ویژگیهای اجتماعی‌تر و مبتنی بر هوش و ابتكار غالباً مختص مردان است و ویژگی‌های زنان عمدتاً فردی و غیر پویاست.
همانگونه كه نتایج نشان می‌دهد گاه برخی از الگوی جنسیتی حاكم بر كتب درسی و برنامه‌های آموزشی برداشت‌های سنتی را در اذهان تقویت می‌كند. این امر امكان دارد سبب شود تا دانش آموزان دختر كه زنان آینده جامعه هستند، نیروی خود را دست كم بگیرند و دارای شخصیتی فاقد خلاقیت و اعتماد به نفس شوند و به سوی پذیرش كارهای كم مهارت با وجهه اجتماعی پایین گرایش پیدا كنند. چنانكه گفته شد این عدم اعتماد به نفس در بعضی از زنان وجود دارد به نحوی كه حدود ۱۸ درصد كارهای مدیریتی را مختص مردان و مردان را در این زمینه موفق تر از زنان می‌دانند.
این طرز تفكر و نگرش كه ازبرخی از خانواده‌ها شروع می‌گردد سبب شده نه تنها مردان نگاه سنتی به زنان داشته باشند بلكه اكثر زنان نیز دارای همان نگرش باشند و بسیاری از آنان قابلیت‌های خود را مناسب ایفای نقش‌های اجرایی سطح بالا ندانند.
با توجه به مطالب گفته شده می‌توان راهكارهایی را جهت حل این مسأله و فراهم آوردن شرایط مناسب تر جهت فعال تر نمودن نیمی از جامعه ارائه نمود:
ایجاد فرصت‌های لازم برای تأسیس انجمن‌ها، مؤسسات، سازمان‌ها و به طور كلی مراكز تجمع زنانه برای آگاهی از كم و كیف پتانسیل‌های موجود.
برگزاری دوره‌های آموزشی برای زنان و آشنایی با حقوق خود، فراهم كردن زمینه‌های خودباوری در زنان و آگاه كردن آنها از قابلیت‌ها و توانایی‌های فردی‌شان.
برگزاری سمینارها و تشكیل كارگاه‌های آموزشی برای آشنا شدن مدیران، سیاستگذاران و تصمیم‌گیران با مقوله جنسیتی و فواید حضور مؤثرتر زنان در رده‌‌های بالای تصمیم‌گیری.
تشویق و ترغیب مدیرانی كه از زنان در سطوح بالای سازمانی استفاده می‌كنند و امكان به ثبوت رسانیدن لیاقت آنان را با دادن فرصت‌های لازم فراهم می‌آورند.
معرفی زنان برتر و مقایسه عملكرد آنان با مردان هم‌پایه آنان.
تلاش در جهت تنظیم كتب درسی متناسب با مسائل روز و تأكید بر مفاهیمی چون خانواده مشاركتی.
عمل مسئولان نظام از رئیس جمهور تا نمایندگان مجلس به شعارهای انتخاباتی شان در مورد زنان.
انجام پژوهش‌های علمی در باب مسائل زنان بویژه در مباحث اشتغال، مدیریت و نقش آنان در توسعه كشور.



مراجع
شادی طلب، ژاله. ۱۳۷۹. مدیریت زنان و كنگره زن، دانشگاه، فردای بهتر. توان: مطالبات زنان.
میرزایی، حسینعلی. ۱۳۸۱. بررسی نگرش مدیران و كاركنان ادارات و سازمان‌های شهر تبریز در خصوص علل و موانع عدم حضور زنان در پست‌های بالای سازمانی. استانداری آذربایجان شرقی.
اعزازی، شهلا، ۱۳۸۰ تحلیل ساختاری جنسیت در نگرشی بر تحلیل جنسیتی در ایران. تهران: انتشارات دانشگاه شهید بهشتی.
محمدی اصل، عباس. ۱۳۸۱ جنسیت و مشاركت. چاپ اول. تهران: روشنگران و مطالعات زنان.
ایسپا (مركز افكار سنجی دانشجویان ایران). ۱۳۸۱ بررسی نگرش شهروندان تهرانی در خصوص جایگاه زنان در جامعه.



 چکیده: معماری در تحول کیفی هنر ایران، به خصوص دوران حکومت تیموریان و صفویان، از اهمیت خاصی برخوردار است و این امر را می توان به خوبی در آثار چشمگیر به جای مانده از آن زمان مشاهده کرد. نکتة شایان توجه در معماری این حکومت ها، حضور بی نظیر زنان و تأثیر مستقیم آن ها در خلق بناهایی بی مانند است که در هیچ دوره ای از تاریخ معماری ایران به چشم نمی خورد.
این مقاله بر آن است، تا با بررسی جایگاه ویژة زنان دوران تیموری و صفوی و تأثیر آن ها در حکومت وقت خویش، حضور فعال زنان در هنر معماری این دوران را نشان دهد. پس از نگاهی گذرا به ویژگی های بارز معماری در زمان سلطة تیموریان و صفویان، به معرفی زنان فعال در این عرصه و بناهای به جای مانده از آن ها می پردازیم.
کلمه های کلیدی:
• معماری اسلامی
• تیموریان
• صفویان
• زنان بانی
لینک


در عصر حاضر با ‌اینکه زنان معمار بخش مهمی ‌از جامعه معماری‌ایران را به خود اختصاص داده‌اند ولی هنوز از آن جایگاه و اقتدار لازم در عرصه معماری برخوردار نیستند و ‌این نداشتن جایگاه در شأن زن معمار به عوامل فرهنگی و آموزشی برمی‌گردد.
بی‌شک یک زن معمار با توجه به دقت و ظرافتی که نسبت به مرد معمار دارد می‌تواند در بسیاری از کارها در عرصه شهرسازی موفق‌تر باشد. از قدیم معماری و شهرسازی را مختص به مردان می‌دانستند و توانمندی زن معمار را در شهرسازی و کمک به زیباسازی فضای شهری باور نداشتند البته زنان معمار برای رسیدن به جایگاهی متناسب با توانمندی خود در عرصه شهرسازی باید تلاششان را دوچندان کنند ولی‌ می‌شود شرایط فرهنگی حاکم بر جامعه و نوع نگرشی که به توانایی زنان در ‌این عرصه وجود دارد را عوض کرد، مسلماً ‌این مهم محقق نمی‌شود مگر با ‌ایجاد فضایی مناسب برای پذیرش زن معمار. لازمه رسیدن به قبول زنان معمار در عرصه شهرسازی حمایت همه جانبه از آنها از لحاظ توانمندی و استعدادهای ذاتی آنهاست، البته نظام آموزش معماری در کشور ما به‌گونه‌ای طراحی شده است که امکان رشد و بالندگی زنان معمار را کمتر فراهم کرده است.
قرار است روزهای ۱۴ تا ۱۶ آذر‌ماه همایشی در تهران تحت عنوان نخستین همایش زیباشناسی در هنر زنان معمار‌ایرانی برگزار شود. ‌این همایش با هدف فراهم آوردن زمینه تحلیل و تبادل‌نظر میان معماران زن هنرمند‌ایران در ۵ محور چیستی معماری، مشارکت زنان از جهت زیباشناسی هنر معماری، جهانی شدن و معماری،رعایت فرم زیباشناسی معماری در شهرسازی معاصر ایران و زنان، آموزش و پژوهش در حوزه معماری برگزار خواهد شد.
قرار برگزاری ‌این همایش بهانه‌ای شد برای کند و کاو پیرامون موضوع زنان معمار و نقش آنها در شهرسازی معاصر ‌ایران، به همین خاطر سراغ دبیر همایش زنان معمار رفتیم البته با مشکلات فراوان برای گرفتن یک مصاحبه که در نهایت انجام شد.
دکتر مزین دهباشی، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز تحقیقات گسترده‌ای در عرصه معماری فرهنگ، معماری شهری، بررسی مدرنیسم در معماری و مفهوم تجدد و سنت انجام داده است.
خانم دکتر دهباشی چرا زنان معمار در حوزه پژوهشی، آموزشی و اجرایی هنوز از اقتدار لازم برخوردار نیستند، با توجه به‌اینکه بخش مهمی ‌از جامعه معماری امروز را به خود اختصاص داده اند؟
عوامل متعددی در نداشتن آن توان لازم زنان در معماری و شهرسازی معاصر‌ ایران اثرگذار هستند که می‌توان به عوامل فرهنگی، شرایط اجتماعی ‌ایران، نظام آموزش معماری ‌ایران و شرایط کار حرفه‌ای در عرصه معماری اشاره کرد.
▪ فکر می‌کنید در عرصه فرهنگی چه عواملی مانع رشد زنان می‌شود؟
من به عنوان استاد معماری که در دانشگاه تدریس می‌کنم، نمی‌توانم خانواده‌ها را راضی به فرستادن فرزند دخترشان برای پروژه‌های معماری به سفرهای بیرون از شهر کنم یعنی دانشجوی دختر کلاس من برای پروژه تحقیقاتی باید حتما همراه با والدین یا برادر و یا همسر باشد و ‌این نکته‌ای بسیار مهم در کار است.
از طرفی وقتی زنان وارد کار حرفه‌ای می‌شوند آن قدر که آقایان استقلال دارند آنها ندارد و ‌این به کار زنان لطمه می‌زند.
ضمن اینکه در جامعه معماری‌ ایران بخشی از کارفرمایان و مدیریت شرکت‌ها سخت قبول می‌کنند که مدیریت یک پروژه را به یک زن واگذار کنند.
▪ آیا فکر می‌کنید که ‌این به نگرش جنسیتی حاکم بر معماری بر می‌گردد؟
در عرصه معماری و شهرسازی نگرشی هست که براساس آن اعتقاد دارند مردان تواناتر و بهتر از زنان در امر شهرسازی هستند، اولین حرکت‌ این است که یک خانم معمار نشان بدهد تواناست. در صورتی که یک آقا برای هدایت یک پروژه باید زمان کمی ‌بگذارد، زن از یک طرف باید توانایی خود را اثبات کند و از سوی دیگر باید پروژه‌ای را هدایت کند که به او محول شده است. در کنار‌این عوامل مشکلات خانواده نیز وجود دارد.
▪ به نظر شما باید چگونه شرایط فرهنگی جامعه را برای پذیرش زن معمار آماده کنیم؟
مهم‌ترین مشکل زنان معمار در بعد فرهنگی است. البته مشکل نظام آموزش معماری در کشور را هم نمی‌توان نادیده گرفت ولی باز هم نظام آموزشی کمتر از بعد فرهنگی اثرگذار است.
▪ این مشکل از کجا ناشی می‌شود؟
ببینید، من الان در بخش طراحی معماری تدریس می‌کنم، سالیان سال است که آتلیه دختران از آتلیه پسران جداست. همیشه دانشجویان پسر فکر می‌کنند که دختران کارهای عجیب و غریب می‌کنند و دختران هم پسران را آدم‌هایی می‌بینند با توانایی‌های عجیب و غریب و فکر می‌کنند که پسران خیلی تواناتر از آنها هستند. اگر دانشجوی دختر و پسر معماری از همان دانشگاه کنار هم کار کردن را یاد بگیرند خیلی در بالا بردن مهارت زنان معمار اثرگذار است، ولی متاسفانه در دانشگاه‌ این اتفاق نمی‌افتد.
▪ آیا فکر می‌کنید این جداسازی در کلاس‌های رشته‌های فنی و معماری در موفقیت یا عدم موفقیت آنها اثرگذار است؟
بله، جداسازی در رشته‌های معماری، فنی و مهندسی در کشور ما لطمات جبران‌ناپذیری را به خانم‌ها می‌زند، یعنی از لحاظ آموزشی‌ این جداسازی برای خانم‌ها رکودی را به همراه دارد.
▪ پیشنهاد شما برای جلوگیری از ‌این مشکل چیست؟
به نظر من در برنامه‌ریزی‌های آموزشی در رشته‌های معماری و فنی باید با هم بودن را لحاظ کنیم و دانشجویان دختر و پسر را در‌این رشته‌ها جدا نکنیم.
خیلی مواقع پسران به سایت‌ها و مکان‌هایی می‌روند که دختران نمی‌توانند عملاً بروند و پسرها تجربه‌شان را بر سر کلاس می‌آورند که ‌این کمک خوبی‌ به کیفیت کار آنها می‌کند. من همیشه برای پروژه‌ها مجبورم دختران را یا داخل سایت‌های شهر تهران بفرستم یا نهایت شهرستان‌های تهران و‌ این خود یک محدودیت در عرصه کار حرفه‌ای است که به آموزش زن معمار ضربه می‌زند.
▪ فکر می‌کنید موضوع جداسازی به چه چیز برمی‌گردد؟
‌این موضوع به زنان بر نمی‌گردد بلکه به نظام آموزشی برمی‌گردد، وقتی یک دانشجو به دانشگاه می‌آید باید از قوانین دانشگاه تبعیت کند، برنامه‌ریزان ما باید‌این فکر را بکنند که از همان بدو ورود به دانشگاه روحیه تعاون و همکاری را بین دانشجویان دختر و پسر فراهم آورند.‌این امر می‌تواند کمک مفیدی را به عوض کردن تفکر هم زنان و هم مردان کند که اعتماد لازم را برای همکاری با یکدیگر به دست آورند.
▪ رسیدن زنان معمار به آن شأن و جایگاه واقعی‌شان در عرصه شهرسازی نیازمند چه ساز و کارهایی است؟
به نظر من راهی که ما می‌رویم راهی طولانی است و نیازمند گردهمایی‌های بسیار و تاسیس موسساتی برای همکاری است. زنان معمار نیازمند کانون و نشریه‌ای هستند که از طریق آن بتوانند دیدگاه‌ها و نظرات خود را ارائه دهند تا بتوانند به رشد معماری زنان کمک کنند که متاسفانه هنوز ‌این مهم‌ ایجاد نشده است ما تازه ابتدای راه هستیم.
▪ به عنوان یک زن معمار مشکلات صنفی زنان معمار چیست؟
مشکلات صنفی زنان معمار باز به همان مشکل فرهنگی برمی‌گردد و نوع نگرش حاکم بر جامعه. به عنوان مثال یک زن معمار که مدیر یک پروژه است، ابتدا باید مدیر بودنش را به همکاران آقا در آن مجموعه بقبولاند که من مدیر هستم و تصمیم‌گیرنده من هستم.
بخش دیگر مشکل هم به‌ ایجاد ارتباط در کار حرفه‌ای زن معمار برمی‌گردد، خانمی ‌که در یک پروژه بزرگ و حرفه‌ای شرکت می‌کند باید حتماً ارتباط گسترده اجتماعی برقرار کند که ‌این برای خانم در جامعه ما امری تقریبا مشکل است. خانم معمار باید ملاحظه خیلی موارد را بکند که مرد معمار ‌این ملاحظات را ندارد.
البته ‌این مشکل صنفی زنان مدیر پروژه‌ای بود، در سطوح غیرمدیریتی هم شرایط یکسانی وجود ندارد، شرایط دستمزد خانم‌ها و آقایان یکسان نیست، در خیلی از موارد دستمزد خانم‌ها کمتر از آقایان است و خانم‌ها هم عقب‌نشینی می‌کنند.
▪ حالا برگردیم به همایش زنان معمار چه سازمان‌ها و نهادهایی از‌این همایش حمایت کردند؟
سازمان میراث فرهنگی، معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی، جامعه معماران جوان، شهرداری تهران، استانداری قزوین و فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی ‌و موزه ملی‌ایران از جمله نهادها و سازمان‌هایی هستند که ما را در برگزاری‌ این همایش یاری کردند.
▪ تعداد مقالات ارائه شده به‌ این همایش چندتاست؟
یکصد مقاله تا الان به ‌این همایش ارسال شده است که در حدود ۳ الی ۱۵ مقاله در روز همایش ارائه می‌شود. در کنار ‌این سخنرانی تخصصی و میزدگرد نیز برگزار می‌شود.
آیا بیانیه خاصی برای ارائه در ‌این همایش آماده کرده‌اید برای به دست آوردن حمایت سازمان‌ها یا نه؟
نه، ما بیانیه صادر نکردیم ولی خیلی تلاش کردیم تا توانستیم حمایت برخی سازمان‌ها را به دست آوریم ولی در کل حرکت ما کند بوده است.
با توجه به دقت و ظرافت خانم‌ها تا چه‌اندازه می‌توانند در زیباسازی فضای شهر نقش داشته باشند؟
ببینید، الان تصمیم‌گیرندگان و‌ ترسیم‌کنندگان قوانین معماری در کشور ما آقایان هستند مطمئناً اگر خانم‌ها به عنوان مکمل و کامل‌کننده نقش مردان در ‌این راه وارد شوند، شهر بهتری خواهیم داشت. البته ‌این قضیه در عرصه معماری جهان اتفاق افتاده و خوشبختانه خانم‌هایی هستند که‌ ایرانی هستند و توانستند در معماری جهان بدرخشند، مثل خانم موسوی و خواهران حریری که در آمریکا فعالیت می‌کنند. واقعاً اگر ‌این شرایط برای زنان معمار در داخل‌ ایران به وجود بیاید آنها هم می‌توانند موفق شوند.
▪ فکر می‌کنید که جامعه معماری ما توانسته زن معمار را بپذیرد یا نه؟
در تهران تا حدی‌ این اتفاق افتاده است در شهرهایی مثل مشهد و اصفهان هم همین‌طور ولی در شهرستان‌ها نه، من در سفرهای کاری به شهرستان‌ها زنان معمار توانمندی را دیده ام که متاسفانه به کار اداری روی آورده‌اند به خاطر نگرش حاکم بر جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنند.با‌ این وجود زن‌ها و توانمندی‌های آنها را در عرصه‌های گوناگون نمی‌توان نادیده گرفت.
معماری و شهرسازی از جمله شغل‌هایی با قابلیت‌های بسیار است که زنان توجه خاص به آن دارند ولی تاکنون در ‌این عرصه نتوانسته‌اند موفقیت چشمگیری داشته باشند. امید است با تلاش‌های مسوولان امر ،هم در عرصه فرهنگ و هم آموزش، برنامه‌ریزان کشوری نیروی بالقوه زنان را لحاظ کنند تا آنها هم بتوانند
گام به گام مردان در‌ این راه به کشور خدمت کنند چرا که قابلیت‌های آنها در عرصه‌های گوناگون به منصه ظهور رسیده است ولی کم لطفی به زنان معمار هم شاید گناهی باشد نابخشودنی، چرا که زن‌ ایرانی می‌تواند در عرصه معماری و شهرسازی نیز موفق باشد البته در‌این راه مشکلات هست ولی زنان باید توانایی خود را اثبات کنند.

لیلا ضامنی

منبع : روزنامه تهران امروز


  • image
  • image
  • image
  • image

سایت زنان در صنعت ساخت با هدف پرداختن به مسائل حوزه زنان در صنعت ساخت شروع به فعالیت نموده است،سعی بر آن است که مطالب در دسته بندی هایی همچون؛ اخبار مربوطه، مقالات، نظر کارشناسان، معرفی زنان موفق، مشکلات زنان در صنایع دیگر، فعالیت زنان در صنعت ساخت و ساز دیگر کشورها و موارد مشابه جهت افزایش آگاهی عمومی باشد.
این سایت به صورت دانشجویی اداره شده و به عنوان بخشی از تحقیقات دانشجویی در دوره کارشناسی ارشد جهت بحث و تبادل نظر با صاحب نظران و خبرگان این حوزه فعالیت مینماید.
باتشکر
محقق:اعظم کریمی محمد آبادی
انتشار اخبارهای مرتبط در سایت ها و وبلاگ ها:امیرحسین ستوده بیدختی
زنان در صنعت ساخت Woman in Architecture, Engineering and Construction (AEC) Industry
- امیرحسین ستوده بیدختی -

image

آمار سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

امکانات سایت

زنان,صنعت ساختمان,نقش زنان در صنعت ساخت

تغییر تم


انتخاب رنگ تم

سبک کانتینر

انتخاب الگوی پس زمینه