زنان,صنعت ساختمان,نقش زنان در صنعت ساخت
ﯾﮑﻰ از ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﺧﺼﺎﯾﺺ اﻧﺴﺎن
دوشنبه 21 بهمن 1398 ساعت 10:37 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
روزى ﺷــﺎﮔﺮدى ﺑﻪ اﺳــﺘﺎد ﺧﻮﯾﺶ ﮔﻔﺖ: اﺳــﺘﺎد ﻣــﻰ ﺧﻮاﻫﻢ ﯾﮑﻰ از ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﺧﺼﺎﯾﺺ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﻣﻮزى.".
اﺳﺘﺎد ﮔﻔﺖ: واﻗﻌﺎ ﻣﻰ ﺧﻮاﻫﻰ آﻧﺮا ﻓﺮا ﺑﮕﯿﺮى؟".
ﺷﺎﮔﺮد ﮔﻔﺖ: ﺑﻠﻪ، ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﻣﯿﻞ.".
اﺳﺘﺎد ﮔﻔﺖ: ﭘﺲ آﻣﺎده ﺷﻮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﻰ ﺑﺮوﯾﻢ.".
ﺷﺎﮔﺮد ﻗﺒﻮل ﮐﺮد. اﺳﺘﺎد، ﺷﺎﮔﺮد ﺟﻮاﻧﺶ را ﺑﻪ ﭘﺎرﮐﻰ ﮐﻪ ﮐﻮدﮐﺎن در آن ﻣﺸــﻐﻮل ﺑﺎزى ﺑﻮدﻧﺪ، ﺑﺮد. اﺳﺘﺎد ﮔﻔﺖ: ﺧﻮب ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﺎت ﺑﯿﻦ ﮐﻮدﮐﺎن ﮔﻮش ﮐﻦ.".
ﻣﮑﺎﻟﻤﺎت ﺑﯿﻦ ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﺑﻮد: اﻵن ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮار ﮐﻨﻢ و ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﺑﺪوى. ﻧﺨﯿﺮ اﻵن ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺳﺖ ﮐﻪ دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﺪوى. اﺻﻼً ﭼﺮا ﻣﻦ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻓﺮار ﮐﻨﻢ؟ و ﺣﺮف ﻫﺎﯾﻰ از اﯾﻦ ﻗﺒﯿﻞ...". اﺳﺘﺎد اداﻣﻪ داد: ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪى ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﮐﻮدﮐﺎن ﻃﺎﻟﺐ آن ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ از دﺳــﺖ دﯾﮕﺮى ﻓــﺮار ﮐﻨﻨﺪ. آدم ﺑﺰرگ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ اﻧﺪ. اﻧﺴــﺎن ﻫﯿﭽﮕﺎه ﺣﺎﺿﺮ ﻧﯿﺴــﺖ ﺑﺎ ﺷــﺮاﯾﻂ ﻣﻮﺟﻮد روﺑﺮو ﺷــﻮد و داﺋﻢ در ﺗﻼش اﺳﺖ ﮐﻪ از ﺣﻘﺎﯾﻖ و واﻗﻌﯿﺎت زﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮد ﻓﺮار ﮐﻨﺪ و ﻫﺮﮔﺰ ﮐﺎرى ﺑﺮاى ﺑﻬﺒﻮد زﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮد اﻧﺠﺎم ﻧﻤﻰ دﻫﺪ. ﺗﻮ از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻰ ﯾﮑﻰ از ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ وﯾﮋﮔﻰ ﻫﺎى اﻧﺴــﺎن را ﺑﺮاى ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ و ﻣﻦ آﻧﺮا در ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻰ ﮐﻨﻢ؛ ﺗﻼش ﺑﺮاى ﻓﺮار از زﻧﺪﮔﻰ!"
ﻣﻨﺒﻊ: ﺳﺎﯾﺖ ﯾﮑﻰ ﺑﻮد



داﺳﺘﺎن ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ: ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺧﺎﻧﻢ ﺷﯿﺮزادى، ﺑﺎﻧﻮى ﮐﺎرآﻓﺮﯾﻦ
دوشنبه 23 دی 1398 ساعت 07:43 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )

زادﮔﺎﻫﺶ دﺑﯿﺮﺳــﺘﺎن دﺧﺘﺮاﻧﻪ ﻧﺪاﺷﺖ؛ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﻰ ﺷﻮد دوره دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺘﻔﺮﻗﻪ اداﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ و ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﺷــﺮاﯾﻂ دﯾﮕﺮ دﺧﺘﺮان ﮔﯿﻼﻧﻐﺮب ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از دﺑﺴﺘﺎن ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ دارى ﻣﻰ ﺷﺪﻧﺪ، ﺗﻦ ﻧﺪﻫﺪ. ﻓﻮق دﯾﭙﻠﻢ ﺣﺮﻓﻪ و ﻓﻦ را ﮐﻪ ﻣﻰ ﮔﯿﺮد، دو ﺳــﺎل ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻌﻠﻢ راﻫﻨﻤﺎﯾﻰ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﻰ ﺷــﻮد. ﭘﺲ ﻣﺪﺗﻰ ﺑﻪ ﺷــﺮاﯾﻄﻰ ﺑﺮﻣﻰ ﺧﻮرد ﮐﻪ ﮐﺎر ﮐﺮدن ﺑﺮاﯾﺶ ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦ ﻣﻰ ﺷﻮد؛ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﻰ ﮔﯿﺮد ﺑﻪ ﺧﺎرج از اﯾﺮان ﺑﺮود و آﻧﺠﺎ اداﻣﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﺪﻫﺪ. ﺳﺎل  1364ﺑﻪ آﻟﻤﺎن ﻣﻰ رود و در داﻧﺸﮕﺎه ﮐﺎﺳﻞ رﺷﺘﻪ ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ ﮐﺸﺎورزى ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﻰ ﻣﻰ ﺧﻮاﻧﺪ. ﭘــﺲ از اﺗﻤﺎم ﺗﺤﺼﯿﻞ، در ﺳــﺎل  71ﺑﻪ اﯾﺮان ﺑﺮﻣﻰ ﮔﺮدد و ﭘﯿﺸــﻨﻬﺎد ﻃﺮح ﮐﻤﭙﻮﺳــﺖ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸــﺎه را ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻮﻻن اﯾﻦ اﺳــﺘﺎن ﻣﻰ دﻫﺪ، اﻣﺎ ﭼﻮن ﺷﺮاﯾﻂ ﻓﺮاﻫــﻢ ﻧﺒﻮد اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺿﺮورى ﻧﻤﻰ ﭘﻨﺪارﻧﺪ و ﺟﺪى ﻧﻤﻰ ﮔﯿﺮﻧﺪ و ﻃﺒﻌﺎً ﻣﺮاﺟﻌﺎت ﻣﮑﺮر ﺑﻪ ﻣﺴــﺌﻮﻻن ذﯾﺮﺑﻂ اﺳﺘﺎن ﻫﻢ ﻧﺘﯿﺠﻪ اى ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ. آﻧﺮوز، ﺷﯿﺮزادى ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ ﯾﺎ داﻧﺶ ﻣﺴﺌﻮﻻن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻗﻮى ﻧﯿﺴــﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﭘﯿﺸــﻨﻬﺎد را ﻧﻤﻰ ﭘﺬﯾﺮﻧﺪ و ﯾﺎ ﺧﻮدش اﺳﺘﺪﻻل ﺿﻌﯿﻔﻰ دارد. ﺑﺮاى ﻫﻤﯿﻦ، ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﻰ ﮔﯿﺮد در رﺷﺘﻪ اﮐﻮﻟﻮژى ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﺷــﺎﺧﺺ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﭘﺴــﻤﺎﻧﺪ( اداﻣﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧــﺪ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﻬﺘﺮ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﻨﺪ. در ﻫﻤﺎن داﻧﺸــﮕﺎه ﮐﺎﺳﻞ، رﺷﺘﻪ اﮐﻮﻟﻮژى ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ را ﺑﻪ اﺗﻤﺎم ﻣﻰ رﺳــﺎﻧﺪ، ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﺶ را در ﺧﺼﻮص ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﭘﺴــﻤﺎﻧﺪ اﯾﺮان ﺗﮑﻤﯿﻞ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﻰ رﺳــﺪ ﮐــﻪ راﻫﮑﺎرﻫﺎﯾﻰ ﮐﻪ ﺑﺮاى ﮐﺸﻮرﻫﺎى در ﺣﺎل ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﺮان ﻣﻄﺮح ﻣﻰ ﺷﻮد، ﻓﻘﻂ ﺑﺮاى ﮐﺸﻮرﻫﺎى ﺻﻨﻌﺘﻰ اﺳﺖ و ﮐﺎرﺑﺮد آن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺑﺮاى اﯾﺮان ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ. ﺧﺎﻧـﻢ ﺷـﯿﺮزادى، اوﻟﯿﻦ ﮐﺎرى ﮐـﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ رﺷـﺘﻪ ﺗﺎن ﺑﻌﺪ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ اﯾﺮان اﻧﺠﺎم دادﯾﺪ، ﭼﻪ ﺑﻮد؟ﭘﺲ از ﺑﺮرﺳﻰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﻰ ﮐﻪ ﺑﺮاى ﭘﺎﯾﺎن ﻧﺎﻣﻪ ام اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدم، ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺷــﻬﺮدارى ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎه ﻫﻨﻮز آﻣﺎدﮔﻰ اﺟﺮاى ﭼﻨﯿﻦ ﻃﺮﺣﻰ را ﻧﺪاﺷﺖ، ﺑﻪ ﺷــﻬﺮﻫﺎى دﯾﮕﺮ از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻬﺮان و ﺷــﻬﺮﻫﺎى ﺷﻤﺎﻟﻰ اﯾﺮان، ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻞ زﺑﺎﻟﻪ داﺷــﺘﻨﺪ، ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﺮدم و ﻫﺪﻓﻢ را ﺗﻮﺿﯿﺢ دادم. اﻣﺎ ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎق ﻣﺜﺒﺘﻰ ﻧﯿﻔﺘﺎد. ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ اﻫﻤﯿﺖ زﯾﺴــﺖ ﻣﺤﯿﻄﻰ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑــﺮاى اﯾﺮان، ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺧﻮدم اﯾﻦ ﻃﺮح را ﺷــﺮوع ﮐﻨﻢ. ﺳــﺎل  1375درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺠﻮز اﺣﺪاث واﺣﺪ ﺑﯿﻮﮐﻤﭙﻮﺳــﺖ را از ﺻﻨﺎﯾﻊ اﺳــﺘﺎن ﮐﺮدم. ﺧﺐ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﻣﻦ در واﻗﻊ ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳــﺖ آورده ﺑﻮدم؛ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮدن ﻋﻠﻢ ﺑﻪ ﺛﺮوت ﮐﺎر آﺳــﺎﻧﻰ ﻧﺒﻮد. ﺷﻌﺎر ﺧﻮاﺳــﺘﻦ، ﺗﻮاﻧﺴﺘﻦ اﺳﺖ" ﻫﻤﯿﺸــﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﻦ ﺑﻮد. ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺗﺎ ﺣﺪودى ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﻨﻢ. درﺧﻮاﺳــﺖ وام ﮐــﺮدم و ﺑﺎ ﭘﯿﮕﯿﺮى ﻫﺎى ﻓﺮاوان وام ﮔﺮﻓﺘﻢ. ﺑﺎ ﭘﯿﮕﯿﺮى ﻫﺎى ﻓﺮاوان در ﺳــﺎل  1377ﻣﺴــﺌﻮﻻن وﻗﺖ ﺷﻬﺮدارى ﮐﺮﻣﺎﻧﺸــﺎه ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ در اﺟﺮاى ﻃﺮح ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ و ﺷﺮﮐﺖ ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ ﻣﻮاد و ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻮد آﻟﻰ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸــﺎه ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺷﺪ و در ﺳﺎل  1380ﻃﺮح ﺑﻪ ﺑﻬﺮه ﺑﺮدارى رﺳﯿﺪ.


 ﭼـﻪ ﻟﺰوﻣـﻰ ﺑـﺮاى اﺟﺮا و اداﻣﻪ اﯾـﻦ ﻃﺮح ﻣﻰ دﯾﺪﯾﺪ ﮐـﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻤﺎرﺳﺖ و ﺟﺪﯾﺖ ﭘﯿﮕﯿﺮش ﺑﻮدﯾﺪ؟ﻣــﻰ داﻧﯿــﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴــﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻻﯾﻰ اﺳــﺖ ﮐﻪ ﻧﻪ وارداﺗﻰ اﺳــﺖ ﻧﻪ ﺻﺎدراﺗﻰ؛ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴــﺖ را در ﻣﺤﻞ و ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺳــﺎﺧﺖ. ﻣﻮﺿﻮع آﻟﻮدﮔﻰ زﯾﺴــﺖ ﻣﺤﯿﻄﻰ ﻧﺎﺷــﻰ از دﻓﻦ ﻏﯿﺮ اﺻﻮﻟﻰ ﭘﺴــﻤﺎﻧﺪﻫﺎ در ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺷﻬﺮﻫﺎى اﯾﺮان ﻣﺸــﮑﻠﻰ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻞ ﺷﻮد و ﯾﮏ ﺿﺮورت ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ اﻧﮑﺎر اﺳﺖ. اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺘﻢ و دارم ﮐﻪ اﮔﺮ ﯾﮏ ﻃﺮح ﻣﻮﻓﻖ در اﯾﻦ ﺧﺼﻮص اﺟﺮا ﺷﻮد، دﯾﮕﺮ ﺷــﻬﺮﻫﺎى اﯾﺮان اﯾﻦ راه را اداﻣﻪ ﺧﻮاﻫﻨﺪ داد؛ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ اﻣﮑﺎن اداﻣﻪ ﮐﺎر ﺑﺮاى 

ﻣﻦ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮاى ﺑﺴﯿﺎرى از ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن دﯾﮕﺮ در اﯾﺮان ﻓﺮاﻫﻢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. ﺑﺤﺚ زﺑﺎﻟﻪ ﯾﺎ ﭘﺴﻤﺎﻧﺪ ﺑﺴﯿﺎر ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮ از آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﺑﻪ آن ﺑﭙﺮدازم. اﻧﺴﺎن ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺮاى ﻫﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ روزﻣﺮه ﺧﻮد ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻣﺼﺮف اﻗﻼﻣﻰ از ﺧﻮراك، ﻟﻮازم ﻣﺼﺮﻓﻰ ﮐﻮﺗﺎه ﻣﺪت، و ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺪت دارد؛ در واﻗﻊ اﻧﺴﺎن ﺧﻮدش ﺑﺎ زﺑﺎﻟﻪ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ ﻣﻰ آﯾﺪ و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان زﺑﺎﻟﻪ ﻫﻢ دﻓﻦ ﻣﻰ ﺷــﻮد. ﺑﺮاى ﻫﺮ دوره و ﻫــﺮ ﮐﺎﻻ و ﻫﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﻢ ﻣﺪﯾﺮﯾــﺖ و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى و ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژى ﺧﻮد را ﻣﻰ ﻃﻠﺒﺪ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻘﺎى اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺣﯿﺎت اداﻣﻪ دارد. در واﻗﻊ ﭼﺎﻟﺶ ﻫﺎ را ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮد.

 ﭼﺎﻟﺶ ﻫﺎﯾﻰ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ رو داﺷﺘﯿﺪ ﭼﻪ ﺑﻮد؟درﺧﺼﻮص ﭼﺎﻟﺶ ﻫﺎ و ﻣﻮاﻧﻊ اﮔﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ، ﺑﺴــﯿﺎر اﺳــﺖ. ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﻣﻰ داﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎرى از ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ آﮔﺎه ﺳﺎزى ﻋﻤﻮﻣﻰ دارد، ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ. ﺗﻌﻮﯾﺾ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻫﺎ، و اﻏﻠﺐ ﻋﺪم آﮔﺎﻫﻰ ﻣﺴﺌﻮﻻن ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ اﻫﺮم ﺑﺎزدارﻧﺪه اﺳﺖ. ﺑﻮروﮐﺮاﺳﻰ اﯾﺮان ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺟﺎى ﺧﻮد را دارد! ﻣﻬﻤﺘﺮ از ﻫﻤﻪ وﻗﺘﻰ ﻣﺠﺮى و ﭘﯿﺸــﻨﻬﺎد دﻫﻨﺪه ﻫﻢ ﯾﮏ زن ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻨﺪ ﺑﺮاﺑﺮ وﻗﺖ ﮔﺬاﺷــﺖ. ﻣﺎ زﻧﺎن ﮐﻪ ﻧﺼﻒ ﻣﺮدﻫﺎ ﺣﻖ دارﯾﻢ، دﯾﮕﺮ ﻣﻘﻮﻟﻪ ﺧﻮد را دارد. وﻟﻰ ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻧﻤﻰ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎﻧﻊ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻫﺪف ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺪاﺑﯿﺮ و اﺑﺘﮑﺎراﺗﻰ ﻣﻰ ﺧﻮاﻫﺪ. ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻣﻰ ﮔﻮﯾﺪ: ﺻﺒﺮ و ﻇﻔﺮ ﺑﺎ ﻫﻤﻨﺪ. اﻣﺮوز ﭘﺲ از ده ﺳــﺎل، ﻃﺮح ﮐﺮﻣﺎﻧﺸــﺎه ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ اﻟﮕﻮى ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺮاى اﮐﺜﺮ ﺷــﻬﺮﻫﺎى اﯾﺮان ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.

ویژگی های کار آفرین

 در ﺣـﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ در اﯾﻦ ﭘﺮوژه ﻣﺸـﻐﻮل ﺑـﻪ ﮐﺎرﻧﺪ؟ ﺑﺮاى ﺗﻮﺳﻌﻪ اﯾﻦ ﭘﺮوژه ﭼﻪ روﯾﮑﺮدى دارﯾﺪ؟روز اول ﯾﮏ ﻧﻔﺮه ﺷــﺮوع ﮐﺮدم، و ﺣﺎﻻ ﺧﻮﺷــﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴــﺘﻘﯿﻢ در ﭘﺮوژه ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸــﺎه  70ﻧﻔﺮ ﻣﺸــﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر ﻫﺴــﺘﻨﺪ. در ﻣﺠﻤﻮع ﺳﺎﯾﺮ ﺑﺨﺶ ﻫﺎى ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﭘﺴــﻤﺎﻧﺪ )ﺟﻤﻊ آورى، آﻣﻮزش و…( ﺣﺪود  700ﺷﻐﻞ را در ﺷــﻬﺮ اﯾﺠﺎد ﮐﺮده ام. ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺣﺪود  60ﺷــﻬﺮ اﯾﺮان را اﻧﺠﺎم داده ام. ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ از ﺟﻮاﻧﺎن ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎه را آﻣﻮزش داده ام )ﺣﺪود 35 ﻧﻔــﺮ( ﮐﻪ در ﺣــﺎل اﻧﺠﺎم ﻓﺎز ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻰ ﯾﺎ ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ اﺟﺮاى ﻃﺮح ﻫﺎى ﺳــﺎﯾﺮ 

ﺷﻬﺮﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺑﺮ اﺳــﺎس ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ وزارت ﮐﺸﻮر، ﺗﺎ ﺳــﺎل  1390ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺷﻬﺮﻫﺎى اﯾﺮان ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎى ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﭘﺴﻤﺎﻧﺪ ﺧﻮد را اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻨﺪ.

 ﻣﻰ داﻧﯿﻢ ﮐﻪ زن ﺑﻮدن و ﮐﺎرآﻓﺮﯾﻦ ﺑﻮدن ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭼﻨﺪان آﺳﺎن ﻧﯿﺴﺖ. ﺷﻤﺎ ﺳﺨﺘﺘﺎن ﻧﺒﻮد؟زﻣﺎﻧﻰ ﻫﺰاران ﻧﻪ" ﺷــﻨﯿﺪم: اﯾﻨﺠﺎ اﯾﺮان اﺳــﺖ، آﻟﻤﺎن ﻧﯿﺴﺖ. ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻋﺪه اى ﻣــﻰ ﮔﻮﯾﻨﺪ. ﻣﻦ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮدم و ﻣﺼﺮاﻧﻪ ﻫﺪف ﺧﻮدم را دﻧﺒﺎل ﮐﺮدم و زن 

ﺑﻮدن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎر ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺘﻢ. ﯾﺎدم ﻫﺴــﺖ ﯾﮏ روز در ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ اى از ﻣﻦ ﭘﺮﺳــﯿﺪﻧﺪ وﻗﺘﻰ در ﺟﻠﺴﺎﺗﻰ ﮐﻪ اﻏﻠﺐ ﺣﺎﺿﺮان آن آﻗﺎﯾﺎن ﻫﺴــﺘﻨﺪ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﻰ ﮐﻨﻢ ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﻰ دارم؟ ﺗﺎ ﺑﻪ آن ﻣﻮﻗــﻊ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم؛ ﭘﺎﺳــﺦ دادم ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان زن ﯾﺎ ﻣﺮد در ﺟﻠﺴــﺎت ﺷــﺮﮐﺖ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻢ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺷــﺮﮐﺖ ﻣﻰ ﮐﻨﻢ. ﻓﺮدوﺳــﻰ ﺑﺰرگ ﻣﻰ ﮔﻮﯾﺪ: ﻫﺮ ﻣﻠﺘﻰ ﮐﻪ داﻧﺎﯾﻰ، ﯾﻌﻨﻰ داﻧﺶ را اﻟﮕﻮى ﺧﻮد ﻗﺮار دﻫﺪ ﻫﻤﯿﺸــﻪ ﺗﻮاﻧﺎﺳﺖ؛ زﯾﺮا داﻧﺶ ﭘﻮﯾﺎﯾﻰ اﺳﺖ. ﻣﻠﺘﻰ ﮐﻪ ﭘﻮﯾﺎﺳﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﻮان اﺳﺖ. اﯾﻦ اﻋﺘﻘﺎد ﻣﻦ اﺳﺖ.

ﻣﻨﺒﻊ: ﺳﺎﯾﺖ ﺷﺮﮐﺖ ﭘﮕﺎه ﺳﯿﺴﺘﻢ




آﺧﺮﯾﻦ دوﻧﺪه
سه شنبه 3 دی 1398 ساعت 07:36 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
در ﺳﺎل  1968ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت اﻟﻤﭙﯿﮏ در ﺷﻬﺮ ﻣﮑﺰﯾﮑﻮﺳﯿﺘﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪ. ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ دوى ﻣﺎراﺗﻦ ﻟﺤﻈﺎت آﺧﺮ را ﺳﭙﺮى ﻣﻰ ﮐﻨﺪ. ﻧﻔﺮ اول، ﯾــﮏ دوﻧﺪه از اﺗﯿﻮﭘﻰ، از ﺧــﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرد. در ﻫﻤﯿﻦ ﺣــﺎل دوﻧــﺪﮔﺎن ﺑﻌﺪى  از راه ﻣﻰ رﺳــﻨﺪ و از ﺧــﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرﻧﺪ. ﻣﺮاﺳﻢ اﻫﺪاى ﺟﻮاﯾﺰ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﻰ ﺷﻮد و ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻫﻢ آرام آرام اﺳــﺘﺎدﯾﻮم را ﺗﺮك ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮی اﺳــﺘﺎدﯾﻮم اﻋﻼم ﻣــﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﯾــﮏ دوﻧﺪه دﯾﮕﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه و از ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻧﮕﺬﺷــﺘﻪ اﺳــﺖ. ﭼﻨﺪ ﻫﺰار ﻧﻔﺮ در اﺳــﺘﺎدﯾﻮم ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ و اﻧﺘﻈﺎر رﺳــﯿﺪن ﻧﻔﺮ آﺧﺮ را ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ. ﻣﺪﺗﻰ ﺑﻌﺪ اﻋﻼم ﻣﻰ ﺷﻮد ﮐﻪ او دوﻧﺪه اى از ﺗﺎﻧﺰاﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺎن اﺳــﺘﻔﻦ آﮐﻮارى اﺳﺖ ﮐﻪ در اواﯾﻞ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﻓﺘﺎده و زاﻧﻮﯾﺶ آﺳﯿﺐ دﯾﺪه اﺳﺖ.
ﺳﺎﻋﺖ 54 : 6 ﻋﺼﺮ اﺳﺖ و ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ از زﻣﺎن ﻋﺒﻮر ﻧﻔــﺮ اول از ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرد. دوﻧﺪه اى ﺗﻨﻬﺎ، ﻟﻨﮓ ﻟﻨﮕﺎن ﺑﺎ ﭘﺎى زﺧﻤﻰ و ﺑﺎﻧﺪاژ ﺷــﺪه وارد اﺳﺘﺎدﯾﻮم ﻣﻰ ﺷﻮد. ﺑﺎ ورود او ﺑﻪ اﺳﺘﺎدﯾﻮم، ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺣﺎﺿﺮ از ﺟﺎ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﯿﺰﻧﺪ و ﺑﺎ ﮐﻒ زدن و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﻰ ﺑﻠﻨﺪ او را ﺗﺸــﻮﯾﻖ ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ؛ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ او ﺑﺮﻧﺪه ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﺳــﺖ! او از ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرد. ﺧﺒﺮﻧﮕﺎری ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﻰ ﺷﻮد و از او ﻣﻰ ﭘﺮﺳﺪ: ﭼﺮا ﺑﺎ اﯾﻦ درد و ﺟﺮاﺣﺖ و در ﺷﺮاﯾﻄﻰ ﮐﻪ ﻧﻔﺮ آﺧﺮ ﺑﻮدﯾﺪ و ﺷﺎﻧﺴــﻰ ﺑﺮاى ﺑﺮﻧﺪه ﺷﺪن ﻧﺪاﺷﺘﯿﺪ از اداﻣﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﻣﻨﺼﺮف ﻧﺸﺪﯾﺪ؟"

آﮐﻮارى ﻣﻰ ﮔﻮﯾﺪ: ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻢ ﺷــﻤﺎ درك ﮐﻨﯿﺪ. ﻣﺮدم ﮐﺸﻮرم ﻣﺮا  9000ﻣﺎﯾﻞ ﺗﺎ ﻣﮑﺰﯾﮑﻮ ﺳﯿﺘﯽ ﻧﻔﺮﺳﺘﺎده اﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ را ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ. آﻧﻬﺎ ﻣﺮا ﻓﺮﺳــﺘﺎده اﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ.".
ﻧﺎم ﻧﻔﺮ اول ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ دوى ﻣﺎراﺗﻦ، دوﻧﺪه اﺗﯿﻮﭘﯿﺎﯾﻰ ﺑﺮﻧﺪه ﻣﺪال ﻃﻼى ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ، ﭼﯿﺴﺖ؟ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻪ ﺟﺰﻣﺴﺘﻨﺪات ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﻟﻤﭙﯿﮏ ﺳــﺎل  ،1968در ﺟﺎى دﯾﮕﺮى ﺛﺒﺖ ﻧﺸــﺪه اﺳــﺖ و ﺑﺎ ﺟﺴﺘﺠﻮ در اﺧﺒﺎر و اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻫﻢ، آﻧﺮا ﻧﺨﻮاﻫﯿﺪ ﯾﺎﻓﺖ. 
ﺑﺮﻧﺪه ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﮐﯿﺴﺖ؟ ﺟﺎن اﺳﺘﻔﻦ آﮐﻮارى. ﭼﺮا؟ زﯾﺮا او ارزﺷﻰ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﯾﺎدآور ﻣﻰ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺧﯿﻠﻰ ارزﺷﻤﻨﺪﺗﺮ و ﺗﺤﺴﯿﻦ ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰﺗﺮ از ﭼﯿﺰى ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻔﺮ اول ﺷﺪن اﺳﺖ؛ ﭘﺸﺘﮑﺎر و اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ.
او درس ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻰ آﻣﻮزد و آن اﺻﺎﻟﺖ ﺣﺮﮐﺖ، ﻣﺴــﺘﻘﻞ از ﻧﺘﯿﺠﻪ اﺳﺖ. او ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻔﺮ آﺧﺮ اﺳﺖ و ﺷﺎﻧﺴﻰ ﺑﺮاى ﻧﻔﺮ دوم ﯾﺎ ﺳﻮم ﺷﺪن ﻫﻢ ﻧﺪارد.
)ﻣﻨﺒﻊ: ﺳﺎﯾﺖ راﻫﮑﺎر ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ(



دوﻗﻠﻮﻫﺎى ﻫﻤﺴﺎن ﺑﺎ وﯾﮋﮔﻰ ﻫﺎى ﻣﺘﻔﺎوت
دوشنبه 6 آبان 1398 ساعت 01:37 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
دو ﺑﺮادر دوﻗﻠﻮ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻰ ﻣﻰ ﺷﺪ آن دو را از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺗﺸﺨﯿﺺ داد. اﯾﻦ دو ﺑﺮادر ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدﻧــﺪ. ﯾﮑﻰ ﺻﺎﺣﺐ ﭼﻨﺪ ﻓﺮوﺷــﮕﺎه زﻧﺠﯿــﺮه اى ﺑﺰرگ ﻃﺮاﺣﻰ و ﻓﺮوش ﻟﺒﺎس در ﺳﺮاﺳــﺮ دﻧﯿﺎ ﺑﻮد و آن دﯾﮕﺮى ﯾﮏ ﺗﻌﻤﯿﺮﮔﺎه ﺑﻰ روﻧﻖ در ﮔﻮﺷﻪ اى دوراﻓﺘﺎده از ﺷﻬﺮ داﺷﺖ.
اﯾﻦ دو ﺑﺮادر، در ﺳــﻔﺮى ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ داﺷــﺘﻨﺪ ﺑــﺮ اﺛﺮ ﺣﺎدﺛﻪ اى، ﻫﺮ دو ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﻮد را از دﺳــﺖ دادﻧﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻣﺎه درﻣﺎن ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ در ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪن ﺣﺎﻓﻈﻪ، در ﺗﺸــﺨﯿﺺ ﻫﻮﯾﺖ واﻗﻌﻰ آﻧﺎن اﺷﺘﺒﺎه ﺷﺪ.
او را ﮐﻪ ﻓﻘﯿﺮﺗﺮ ﺑﻮد، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺻﺎﺣﺐ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻓﺮوﺷــﮕﺎه ﺑﺰرگ ﺑــﻪ دﻓﺘﺮ ﮐﺎرش ﺑﺮدﻧﺪ و دﯾﮕــﺮى را ﮐﻪ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻫﻤﺎن ﺑﺮادر ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮد، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻌﻤﯿﺮﮐﺎر ﻓﻘﯿﺮ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎن ﺗﻌﻤﯿﺮﮔﺎﻫﯿﺶ ﺳﭙﺮدﻧﺪ.
ﯾﮏ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺖ. آن دو ﻧﻔﺮ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻧﯿﺎورده ﺑﻮدﻧﺪ. در واﻗﻊ ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻧﻤﻰ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﯾﺎد آورﻧﺪ. ﺑﺮادرى ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺛﺮوﺗﻰ ﻋﻈﯿﻢ ﺷــﺪه ﺑﻮد، ذﻫﻨﻰ ﺑﻰ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ و ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ داﺷــﺖ و در ﻣﺪت ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺳﺎل ﺑﺎ ﺑﻰ ﻧﻈﻤﻰ و ﺑﻰ ﻓﮑﺮى، ﻫﻤﻪ دار و ﻧﺪارش را از دﺳﺖ داد و ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺮوﺷﮕﺎﻫﻰ ﮐﻮﭼﮏ در ﺣﻮﻣﻪ ﺷﻬﺮ ﺷﺪ.

ﺑﺮادر ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ، ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﻓﻘﯿﺮ ﺷــﺪه ﺑﻮد، در ﻋﺮض ﯾﮏ ﺳــﺎل ﻫﻤــﺎن ﺗﻌﻤﯿﺮﮔﺎه ﺿﻌﯿﻒ ﺣﻮﻣﻪ ﺷــﻬﺮ را ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺗﻌﻤﯿﺮ و ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺧﻮدرو در ﺳﺮاﺳــﺮ ﮐﺸﻮر ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮد و ﺗﺼﻤﯿﻢ داﺷــﺖ ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ زﻧﺠﯿﺮه اى از ﺧﺪﻣﺎت و ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﻰ ﺧﻮدرو را ﺑﺮاى ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺧﻮدروﺳﺎز در ﭼﻨﺪﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﺮﭘﺎ ﺳﺎزد.
دوﻗﻠﻮﻫﺎى ﻫﻤﺴﺎن وﯾﮋﮔﻰ ﻫﺎى ﻓﺮدى ﻣﺘﻔﺎوﺗﻰ داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﯾﮑﻰ را از اوج ﺑﺪﺑﺨﺘﻰ ﺑﻪ ﺛﺮوﺗﻰ ﺗﻀﻤﯿﻨﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ و آن دﯾﮕﺮى را از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﯾﮏ ﻓﺮد ﻣﺴــﮑﯿﻦ و درﻣﺎﻧﺪه ﺑﺎ درآﻣﺪ ﮐﻢ ﺗﻨﺰل دﻫﺪ.
ﺧﯿﻠﻰ ﻫﺎ ﮔﻤﺎن ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ ﭼﺎره ﮐﺎر آﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺳــﺮﻣﺎﯾﻪ اوﻟﯿﻪ زﯾﺎد اﺳــﺖ و ﺣﻤﺎﯾﺖ و ﭘﺸــﺘﯿﺒﺎﻧﻰ ﺑﻰ ﻗﯿﺪ و ﺷﺮط از ﺳﻮى دﯾﮕﺮان. ﻣﺘﺄﺳــﻔﺎﻧﻪ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﮐﻢ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﮔﻤﺎن ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ ﭘﻮل و ﺳــﺮﻣﺎﯾﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﻰ ﺧﻮﺷــﺒﺨﺘﻰ ﻣﻰ آورد. اﻟﺒﺘﻪ ﻓﮑﺮ، ﻧﻈﻢ و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﻫﻢ ﺑﺪون ﭘﻮل و ﺛﺮوت ﺑﻪ ﺟﺎﯾﻰ ﻧﻤﻰ رﺳﺪ.نظر شما چیست؟
منبع:سایت یک بود



داﺳﺘﺎن ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ: ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﺗﻮﻓﯿﻖ ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ؛ از روﺳﺘﺎى ورﮐﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﺰه ﺳﻠﻄﻨﺘﻰ
یکشنبه 7 مهر 1398 ساعت 10:17 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
ﺗﻮﻓﯿﻖ ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ در ﺳﺎل  1315در روﺳﺘﺎى ورﮐﺎﻧﻪ اﺳﺘﺎن ﻫﻤﺪان، در ﺧﺎﻧﻮاده اى ﺳﺎده و روﺳﺘﺎﯾﻰ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺟﻬﺎن ﮔﺸﻮد. ﺷﻐﻞ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻰ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ داﻣﭙﺮورى ﺑﻮد. وى در دوران ﮐﻮدﮐﻰ و ﻧﻮﺟﻮاﻧﻰ ﺑﻪ ﭼﻮﭘﺎﻧﻰ در دﺷــﺖ ﻫﺎى ﭘﻬﻨﺎور اﺳــﺘﺎن ﻫﻤﺪان ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد و ﺷﺐ ﻫﺎى ﺗﺎﺑﺴــﺘﺎن در ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ روى ﭘﺸــﺖ ﺑﺎم دراز ﻣﻰ ﮐﺸﯿﺪ، ﻣﺪت ﻫﺎ ﺑﻪ آﺳﻤﺎن و ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﺧﯿﺮه ﻣﻰ ﺷﺪ و ﺑﻪ دﻻﯾﻞ آﻓﺮﯾﻨﺶ ﺟﻬﺎن و ﺷﮕﻔﺘﻰ ﻫﺎى آن ﻓﮑﺮ ﻣﻰ ﮐﺮد.
دﮐﺘﺮ ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ از ﻫﻤﺎن دوران ﻧﻮﺟﻮاﻧﻰ و ﺟﻮاﻧﻰ، ﻣﺸﺘﺎق ﺧﻮاﻧﺪن و ﯾﺎدﮔﯿﺮى ﭼﯿﺰﻫــﺎى ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻮد و ﻫﻤﯿﻦ وﯾﮋﮔﻰ ﺑﺎﻋﺚ ﺷــﺪ ﮐﻪ از ﻣﺤﯿﻂ روﺳــﺘﺎ ﺧﺎرج ﺷــﻮد و اﺑﺘﺪا در ﺗﻬﺮان ﺑﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﭙﺮدازد. او در داﻧﺸــﮕﺎه ﺗﻬﺮان ﺗﺤﺼﯿﻼت ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺧﻮد را در رﺷــﺘﻪ ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ ﮐﺸــﺎورزى ﺑﺎ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﺳﻄﺢ ﻧﻤﺮات ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﺎﻧﺪ و ﺑﺮاى اداﻣﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ و ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﻪ ﮐﺎﻧﺎدا ﻣﻬﺎﺟﺮت ﮐﺮد.
او ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻫﻮش ﺳﺮﺷﺎر و ﺗﻮاﻧﺎﯾﻰ ﻫﺎى زﯾﺎد در ﻋﺮﺻﻪ ﻋﻠﻢ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻮرﺳﯿﻪ داﻧﺸﮕﺎه ﮐﺎﻧﺎدا را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﯿﺎورد و ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺧﻮد را در داﻧﺸﮕﺎه آﻟﺒﺮﺗﺎى ﮐﺎﻧﺎدا اداﻣﻪ دﻫﺪ. او ﺑﺎ ﺗﻼش و ﮐﻮﺷــﺶ ﻓﺮاوان ﺧﻮد، ﺳﺎل ﻫﺎى اﺑﺘﺪاﯾﻰ اش را در ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻪ ﯾﺎدﮔﯿﺮى زﺑﺎن و ﺗﺤﺼﯿﻞ در ﻃﻮل روز ﻣﻰ ﮔﺬراﻧﺪ. از ﻃﺮﻓﻰ ﻣﺠﺒﻮر ﺑــﻮد در ﺷــﺐ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻇﺮف ﺷــﻮى ﮐﺎر ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧــﺪ ﻣﺨﺎرج ﺧﻮد و ﺧﺎﻧﻮاده اش را ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻧﻤﺎﯾﺪ و از داﻧﺸــﮕﺎه در رﺷﺘﻪ ﻫﺎى ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ و ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ ﻣﮑﺎﻧﯿﮏ ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﯿﻞ ﺷﻮد.
اﺳــﺘﺎد ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ ﺑﻌﺪ از ﺗﻼش ﻫﺎى ﺷــﺒﺎﻧﻪ روزى، ﻣﺪرك دﮐﺘﺮاى ﭘﺰﺷﮑﻰ و ﻓﻮق ﺗﺨﺼﺺ ﺟﺮاﺣﻰ ﻗﻠﺒﺶ را در ﮐﺎﻧﺎدا اﺧﺬ ﮐﺮد. در دﻫﻪ  1970ﺳﻤﺖ ﻫﺎى ﻣﺘﻌﺪدى را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻣﻬﻨﺪس ﺣﺮﻓﻪ اى در داﻧﺸــﮕﺎه ﺑﺮ ﻋﻬﺪه داﺷﺖ ﺗﺎ زﯾﺮﺑﻨﺎى ﯾﮏ آﻟﺒﺮﺗﺎى ﺟﺪﯾﺪ را ﭘﻰ رﯾﺰى و آﻣﺎده ﺳﺎزى ﮐﻨﺪ.
او ﭼﻨﺪ ﺳــﺎل ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻫﻤﺴــﺮ و دو ﭘﺴــﺮش ﺑﻪ ﮐﻠﯿﻮﻟﻨﺪ در اوﻫﺎﯾﻮ ﻧﻘﻞ ﻣﮑﺎن ﮐﺮد و روح ﺳــﺮﮐﺶ و ﭘﺮﺳﺸــﮕﺮش، وى را ﺑﺮاى ﯾﺎﻓﺘﻦ راﻫﮑﺎرﻫﺎى ﺟﺪﯾﺪ ﻋﻠﻤﻰ ﭘﺰﺷــﮑﻰ ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎه ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ. در اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ارﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﺴﯿﺎر ﻗﻮى و ﻣﻔﯿﺪ ﺑﯿﻦ ﻋﻠﻮم ﻣﻬﻨﺪﺳــﻰ و ﭘﺰﺷــﮑﻰ اﯾﺠﺎد ﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم آن، ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎى ﮐﺸﻔﯿﺎت ﺟﺪﯾﺪ و ﻣﻔﯿﺪ اﺳﺘﺎد و دﯾﮕﺮ داﻧﺸﻤﻨﺪان ﺑﻮد.
دﮐﺘﺮ وﯾﻠﺒﺮت ﮐﻠﻮن از اﻧﺴﺘﯿﺘﻮى ﻗﻠﺐ ﭘﺲ از  3ﺳﺎل ﮐﺎر ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ در ﮐﻠﯿﻨﯿﮏ ﮐﻠﯿﻮﻟﻨﺪ اوﺗﺎوا از او درﺧﻮاﺳــﺖ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻰ ﺗﯿﻢ ﻗﻠﺐ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ اﯾﻦ اﻧﺴــﺘﯿﺘﻮ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮد. در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻠﻔﯿﻖ ﻋﻠﻮم ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ و ﭘﺰﺷﮑﻰ ﺑﻪ او ﮐﻤﮏ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ داﻧﺶ ﻧﻮﯾﻨﻰ در زﻣﯿﻨﻪ اﻋﻀﺎى ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ دﺳﺖ ﯾﺎﺑﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﻰ ﻗﻠﺐ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ اﻧﺴــﺎن را اﺧﺘﺮاع ﮐﻨﺪ. او در ﯾﮑﻰ از ﻣﺠﺎﻣﻊ ﻋﻠﻤﻰ درﺑﺎره اﯾﻦ اﺧﺘﺮاع ﺧﻮد ﮔﻔﺖ: ﻣﻦ ﺑﺴــﯿﺎر اﻧﺴﺎن ﻫﺎﯾﻰ را دﯾﺪه ام ﮐﻪ در ﺳﻨﯿﻦ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﻮاﻧﻰ، ﻧﻮﺟﻮاﻧﻰ، ﻣﯿﺎﻧﺴﺎﻟﻰ و ﭘﯿﺮى دﭼﺎر ﺳﮑﺘﻪ ﻗﻠﺒﻰ ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ و ﻣﻰ ﻣﯿﺮﻧﺪ. اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﺴﯿﺎر ﺗﻠﺦ و ﺳﺨﺘﻰ اﺳﺖ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﮐﻪ دﮐﺘﺮ ﻣﻰ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﺷﺨﺺ ﺑﯿﻤﺎر از ﮐﺎر اﻓﺘﺎده اﺳﺖ و دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻃﺒﯿﻌﻰ و ﺧﻮب ﮐﺎر ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ و ﻣﻦ ﺑﺴــﯿﺎر ﺑﺴــﯿﺎر ﻣﺘﺄﺛﺮ و ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﻰ ﺷﻮم و ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻠﻰ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﯾﮏ راه ﺣﻞ ﺑﺮاى اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺰرگ ﺑﺎﺷﻢ.".
ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﺘﺎد ﺗﻮﻓﯿﻖ ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ Tofy Mousivand ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ، اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﺑﺴــﯿﺎرى را ﺑﻪ ﺛﺒﺖ رﺳﺎﻧﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ ﻗﻠﺐ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﺑﻮد. اﯾﻦ اﺧﺘﺮاع ﺷــﺎﻣﻞ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژى ﺑﺎى ﭘﺲ ﻣﻰ ﺑﺎﺷــﺪ؛ ﯾﻌﻨﻰ ﺗﻮاﻧﺎﯾﻰ ﮐﻨﺘﺮل از راه دور را دارد ﮐــﻪ ﭘﺲ از ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘــﻦ در ﺑﺪن ﺑﯿﻤﺎر، ﻣﻰ ﺗﻮان از ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺎﻫــﻮاره، اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ و ﺗﻠﻔﻦ از وﺿﻌﯿﺖ آن اﻃﻼع ﯾﺎﻓﺖ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ از وﺿﻌﯿﺖ ﺳﻼﻣﺖ ﺑﯿﻤﺎر آﮔﺎه ﺷﺪ؛ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﻣﮑﺎن ارﺳﺎل ﺑﺮق ﺑﻪ آن ﺑﺪون اﯾﺠﺎد ﺳﻮراخ در ﺑﺪن را ﻧﯿﺰ دارد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ از ﻃﺮﯾﻖ ﺳﯿﺴــﺘﻢ اﻟﮑﺘﺮوﻣﻐﻨﺎﻃﯿﺴﻰ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﻰ ﺷﻮد.
از دﯾﮕﺮ اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﻣﻬﻢ اﺳﺘﺎد ﻣﻰ ﺗﻮان ﺑﻪ ﺗﻌﯿﯿﻦ DNA اﻧﺴﺎن ﺑﺎ اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺖ و ﺑﺪون ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻗﻄﺮه اى ﺧﻮن اﺷــﺎره ﮐﺮد. اﯾﻦ دﺳــﺘﺎورد ﺑﺴــﯿﺎر ﻣﻬﻢ ﺑﺮاى ﺗﺸــﺨﯿﺺ ﻫﻮﯾﺖ ﻣﺮدﮔﺎن در ﺳﻮاﻧﺢ و اﺗﻔﺎﻗﺎت، ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻰ ﺷﻮد. ﻫﻤﭽﻨﯿــﻦ ﺑﺮاى ﻧﻮزادان و ﺑﯿﻤﺎران ﻗﻠﺒﻰ ﻧﯿﺰ ﮐﺎرﺑﺮدﻫﺎى ﺑﺴــﯿﺎر زﯾﺎدى دارد. ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ  144اﺧﺘﺮاع ﭘﺰﺷﮑﻰ دﯾﮕﺮ را ﻧﯿﺰ در ﮐﺎرﻧﺎﻣﻪ درﺧﺸﺎن ﺧﻮد دارد؛ از ﺟﻤﻠﻪ ﺳــﺎﺧﺖ زﯾﺮﭘﯿﺮاﻫﻨﻰ ﮐﻪ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﺪ ﻓﺸﺎر ﺧﻮن و ﮐﺎرﮐﺮد ﻗﻠﺐ را 
در ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﻗﻠﺒﺸﺎن ﺧﻮب ﮐﺎر ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ، ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ.
ﭘﺮوﻓﺴــﻮر ﺗﻮﻓﯿﻖ ﻣﻮﺳــﯿﻮﻧﺪ در ﻃﻰ ﺣﺮﮐﺖ ﻋﻠﻤﻰ ﺧﻮد در ﻃﻮل  80ﺳــﺎل، ﻣﻘﺎﻻت و ﮐﺘﺎب ﻫﺎى ﺑﺴــﯿﺎر زﯾﺎدى درﺑﺎره ﻋﻠﻮم ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ و ﭘﺰﺷﮑﻰ از ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺎى ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﺴﯿﺎرى از ﻣﻘﺎﻻت و ﮐﺘﺎب ﻫﺎى او در اﮐﺜﺮ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت و ﻓﺴــﺘﯿﻮال ﻫﺎى ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻘﺎﻟﻪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﮐﺘﺎب ﺑﺮﺗﺮ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪه 
و ﺟﺎﯾﺰه درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ.
ﻣﻮﺳــﯿﻮﻧﺪ ﭘﺲ از  37ﺳــﺎل دورى از وﻃﻦ، در ﺳﺎل  1381ﺑﻪ اﯾﺮان آﻣﺪ. وى ﮐﻪ ﺑﺮاى ﺷــﺮﮐﺖ در ﻫﻤﺎﯾﺶ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﻰ ﺑﻮﻋﻠﻰ ﺳــﯿﻨﺎ دﻋﻮت ﺷــﺪه ﺑﻮد، ﺑﻪ زادﮔﺎﻫﺶ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده و اﻫﺎﻟﻰ ﺷﻬﺮش دﯾﺪار ﮐﺮد. وى در اﯾﻦ ﺳﻔﺮ آﻣﺎدﮔﻰ ﺧﻮد را ﺑﺮاى ﺗﺄﺳﯿﺲ داﻧﺸﮕﺎه و ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻰ ﺑﺰرگ در ﮐﯿﺶ ﺑﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ 
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮد اﻋﻼم ﻧﻤﻮد.
او درﺑﺎره ﮐﻮدﮐﻰ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ اﺳــﺖ: ﺧﺎﻧﻮاده ﺷــﻠﻮﻏﻰ ﺑﻮدﯾﻢ، ﺳــﺎده زﻧﺪﮔﻰ ﮐــﺮدن را دوﺳــﺖ دارم، ﮔﻠﻪ ﭼﺮاﻧﻰ و دﻋﻮا و آﺷــﺘﻰ و ﻋﯿﺪ ﻧــﻮروز و ... ﻣﻦ ﺧﯿﻠﻰ ﺧﻮﺷــﺒﺨﺖ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭘﺪرم ﮔﺬاﺷــﺖ درس ﺑﺨﻮاﻧﻢ، ﻓﺮﺻﺘﻰ ﮐﻪ ﻧﺼﯿﺐ 
ﺧﻮاﻫﺮاﻧﻢ ﻧﺸﺪ!...".
وى، ﻫﻢ اﮐﻨﻮن رﺋﯿﺲ ﺑﺨﺶ ﻗﻠﺐ و ﻋﺮوق اﻧﺴﺘﯿﺘﻮى ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻗﻠﺐ داﻧﺸﮕﺎه 
اوﺗﺎوا و ﻋﻀﻮ اﻓﺘﺨﺎرى ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﻰ اﯾﺮان اﺳﺖ.
)ﻣﻨﺒﻊ: ﺳﺎﯾﺖ ﺷﺮﮐﺖ ﭘﮕﺎه ﺳﯿﺴﺘﻢ





 
صفحات
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic