زنان,صنعت ساختمان,نقش زنان در صنعت ساخت
آﺧﺮﯾﻦ دوﻧﺪه
سه شنبه 3 دی 1398 ساعت 07:36 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
در ﺳﺎل  1968ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت اﻟﻤﭙﯿﮏ در ﺷﻬﺮ ﻣﮑﺰﯾﮑﻮﺳﯿﺘﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪ. ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ دوى ﻣﺎراﺗﻦ ﻟﺤﻈﺎت آﺧﺮ را ﺳﭙﺮى ﻣﻰ ﮐﻨﺪ. ﻧﻔﺮ اول، ﯾــﮏ دوﻧﺪه از اﺗﯿﻮﭘﻰ، از ﺧــﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرد. در ﻫﻤﯿﻦ ﺣــﺎل دوﻧــﺪﮔﺎن ﺑﻌﺪى  از راه ﻣﻰ رﺳــﻨﺪ و از ﺧــﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرﻧﺪ. ﻣﺮاﺳﻢ اﻫﺪاى ﺟﻮاﯾﺰ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﻰ ﺷﻮد و ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻫﻢ آرام آرام اﺳــﺘﺎدﯾﻮم را ﺗﺮك ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮی اﺳــﺘﺎدﯾﻮم اﻋﻼم ﻣــﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﯾــﮏ دوﻧﺪه دﯾﮕﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه و از ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻧﮕﺬﺷــﺘﻪ اﺳــﺖ. ﭼﻨﺪ ﻫﺰار ﻧﻔﺮ در اﺳــﺘﺎدﯾﻮم ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ و اﻧﺘﻈﺎر رﺳــﯿﺪن ﻧﻔﺮ آﺧﺮ را ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ. ﻣﺪﺗﻰ ﺑﻌﺪ اﻋﻼم ﻣﻰ ﺷﻮد ﮐﻪ او دوﻧﺪه اى از ﺗﺎﻧﺰاﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺎن اﺳــﺘﻔﻦ آﮐﻮارى اﺳﺖ ﮐﻪ در اواﯾﻞ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﻓﺘﺎده و زاﻧﻮﯾﺶ آﺳﯿﺐ دﯾﺪه اﺳﺖ.
ﺳﺎﻋﺖ 54 : 6 ﻋﺼﺮ اﺳﺖ و ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ از زﻣﺎن ﻋﺒﻮر ﻧﻔــﺮ اول از ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرد. دوﻧﺪه اى ﺗﻨﻬﺎ، ﻟﻨﮓ ﻟﻨﮕﺎن ﺑﺎ ﭘﺎى زﺧﻤﻰ و ﺑﺎﻧﺪاژ ﺷــﺪه وارد اﺳﺘﺎدﯾﻮم ﻣﻰ ﺷﻮد. ﺑﺎ ورود او ﺑﻪ اﺳﺘﺎدﯾﻮم، ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺣﺎﺿﺮ از ﺟﺎ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﯿﺰﻧﺪ و ﺑﺎ ﮐﻒ زدن و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﻰ ﺑﻠﻨﺪ او را ﺗﺸــﻮﯾﻖ ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ؛ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ او ﺑﺮﻧﺪه ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﺳــﺖ! او از ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرد. ﺧﺒﺮﻧﮕﺎری ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﻰ ﺷﻮد و از او ﻣﻰ ﭘﺮﺳﺪ: ﭼﺮا ﺑﺎ اﯾﻦ درد و ﺟﺮاﺣﺖ و در ﺷﺮاﯾﻄﻰ ﮐﻪ ﻧﻔﺮ آﺧﺮ ﺑﻮدﯾﺪ و ﺷﺎﻧﺴــﻰ ﺑﺮاى ﺑﺮﻧﺪه ﺷﺪن ﻧﺪاﺷﺘﯿﺪ از اداﻣﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﻣﻨﺼﺮف ﻧﺸﺪﯾﺪ؟"

آﮐﻮارى ﻣﻰ ﮔﻮﯾﺪ: ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻢ ﺷــﻤﺎ درك ﮐﻨﯿﺪ. ﻣﺮدم ﮐﺸﻮرم ﻣﺮا  9000ﻣﺎﯾﻞ ﺗﺎ ﻣﮑﺰﯾﮑﻮ ﺳﯿﺘﯽ ﻧﻔﺮﺳﺘﺎده اﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ را ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ. آﻧﻬﺎ ﻣﺮا ﻓﺮﺳــﺘﺎده اﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ.".
ﻧﺎم ﻧﻔﺮ اول ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ دوى ﻣﺎراﺗﻦ، دوﻧﺪه اﺗﯿﻮﭘﯿﺎﯾﻰ ﺑﺮﻧﺪه ﻣﺪال ﻃﻼى ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ، ﭼﯿﺴﺖ؟ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻪ ﺟﺰﻣﺴﺘﻨﺪات ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﻟﻤﭙﯿﮏ ﺳــﺎل  ،1968در ﺟﺎى دﯾﮕﺮى ﺛﺒﺖ ﻧﺸــﺪه اﺳــﺖ و ﺑﺎ ﺟﺴﺘﺠﻮ در اﺧﺒﺎر و اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻫﻢ، آﻧﺮا ﻧﺨﻮاﻫﯿﺪ ﯾﺎﻓﺖ. 
ﺑﺮﻧﺪه ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﮐﯿﺴﺖ؟ ﺟﺎن اﺳﺘﻔﻦ آﮐﻮارى. ﭼﺮا؟ زﯾﺮا او ارزﺷﻰ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﯾﺎدآور ﻣﻰ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺧﯿﻠﻰ ارزﺷﻤﻨﺪﺗﺮ و ﺗﺤﺴﯿﻦ ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰﺗﺮ از ﭼﯿﺰى ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻔﺮ اول ﺷﺪن اﺳﺖ؛ ﭘﺸﺘﮑﺎر و اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ.
او درس ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻰ آﻣﻮزد و آن اﺻﺎﻟﺖ ﺣﺮﮐﺖ، ﻣﺴــﺘﻘﻞ از ﻧﺘﯿﺠﻪ اﺳﺖ. او ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻔﺮ آﺧﺮ اﺳﺖ و ﺷﺎﻧﺴﻰ ﺑﺮاى ﻧﻔﺮ دوم ﯾﺎ ﺳﻮم ﺷﺪن ﻫﻢ ﻧﺪارد.
)ﻣﻨﺒﻊ: ﺳﺎﯾﺖ راﻫﮑﺎر ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ(



ﻣﺎر و اره
پنجشنبه 17 مرداد 1398 ساعت 01:07 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
ﺷــﺒﻰ ﻣﺎر ﺑﺰرﮔﻰ ﺑﺮاى ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﻏﺬا وارد دﮐﺎن ﻧﺠﺎرى ﻣﻰ ﺷــﻮد. ﻋﺎدت ﻧﺠــﺎر اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ رﻓﺘﻦ، ﺑﻌﻀﻰ از وﺳــﺎﯾﻞ ﮐﺎرش را روى ﻣﯿﺰ ﺑﮕﺬارد. آن ﺷــﺐ ﻫﻢ اره روى ﻣﯿﺰ ﺑﻮد. ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﺎر ﮔﺸــﺘﻰ ﻣﻰ زد ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ اره ﮔﯿﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ و ﮐﻤﻰ زﺧﻤﻰ ﻣﻰ ﺷﻮد. ﻣﺎر ﺧﯿﻠﻰ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﻰ ﺷﻮد و ﺑﺮاى دﻓﺎع از ﺧﻮد، اره را ﮔﺎز ﻣﻰ ﮔﯿﺮد ﮐﻪ ﺳــﺒﺐ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰى دور دﻫﺎﻧﺶ ﻣﻰ ﮔﺮدد. او ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻰ اﻓﺘﺎده و ﻓﮑﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اره ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده و اﮔﺮ ﮐﺎرى ﻧﮑﻨﺪ ﻣﺮﮔﺶ ﺣﺘﻤﻰ اﺳﺖ. ﺑﺮاى آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر از ﺧﻮد دﻓﺎع ﻣﻰ ﮐﻨﺪ و ﺑﺪﻧﺶ را دور اره ﻣﻰ ﭘﯿﭽﺪ و اره را ﻓﺸﺎر ﻣﻰ دﻫﺪ.
ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﻧﺠﺎر آﻣﺪ روى ﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﺎى اره، ﻻﺷــﻪ ﻣﺎرى ﺑﺰرگ و زﺧﻢ آﻟﻮد را دﯾﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻰ ﻓﮑﺮى و ﺧﺸﻢ زﯾﺎد ﻣﺮده ﺑﻮد.

در ﻟﺤﻈﻪ ﺧﺸﻢ ﻣﻰ ﺧﻮاﻫﯿﻢ دﯾﮕﺮان را ﺑﺮﻧﺠﺎﻧﯿﻢ اﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻰ ﺷﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدﻣﺎن را رﻧﺠﺎﻧﺪه اﯾﻢ و ﻣﻮﻗﻌﻰ اﯾﻦ را درك ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﻰ دﯾﺮ ﺷــﺪه اﺳــﺖ. در زﻧﺪﮔﻰ ﻻزم اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮔﺬﺷﺖ و ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﻰ ﮐﻨﯿﻢ از اﺗﻔﺎق ﻫﺎ، آدم ﻫﺎ، رﻓﺘﺎرﻫﺎ و ﮔﻔﺘﺎرﻫﺎ.



ﻣﻮﻧﺘﺎژ دوﭼﺮﺧﻪ
پنجشنبه 10 مرداد 1398 ساعت 01:05 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
ﻣﺮدى از روى ﮐﺎﺗﺎﻟﻮگ، ﯾﮏ دوﭼﺮﺧﻪ ﺑﺮاى ﭘﺴﺮ ﺧﻮد ﺳــﻔﺎرش داده ﺑﻮد. ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﮐﻪ دوﭼﺮﺧﻪ را ﺗﺤﻮﯾﻞ ﮔﺮﻓﺖ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷــﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از اﺳﺘﻔﺎده از دوﭼﺮﺧﻪ ﺧﻮدش ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻨﺪ ﻗﻄﻌﻪ آن را ﺳﻮار ﮐﻨﺪ. ﺑﺎ ﮐﻤــﮏ دﻓﺘﺮﭼﻪ راﻫﻨﻤﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻄﻌﺎت را دﺳــﺘﻪ ﺑﻨﺪى ﮐﺮد و در ﮔﺎراژ ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﭼﯿﺪ. ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎرﻫــﺎ دﻓﺘﺮﭼﻪ راﻫﻨﻤﺎ را ﺑﻪ دﻗﺖ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺮد وﻟﻰ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸــﺪ ﮐــﻪ ﻗﻄﻌﺎت دوﭼﺮﺧﻪ را ﺑﻪ درﺳــﺘﻰ ﺳﻮار ﮐﻨﺪ. ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ اش ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﮐﻮﺗﺎه ﮐﺮدن ﭼﻤﻦ ﻫﺎى ﺣﯿﺎط ﻣﻨﺰل ﺧﻮد ﺑﻮد. ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ از او، ﮐﻪ در ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻓﻨﻰ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺎﻫﺮ ﺑﻮد، ﮐﻤﮏ ﺑﺨﻮاﻫﺪ.

ﻣﺮد ﻫﻤﺴــﺎﯾﻪ ﮐﻤﻰ ﺑﻪ ﻗﻄﻌــﺎت دوﭼﺮﺧﻪ ﮐﻪ در ﮔﺎراژ ﭼﯿﺪه ﺷــﺪه ﺑﻮد، ﻧﮕﺎه ﮐــﺮد. ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻣﻬﺎرت ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺳﻮار ﮐﺮدن آﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮد، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺘﻰ ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﻪ دﻓﺘﺮﭼﻪ راﻫﻨﻤﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ. ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻰ ﮐﻮﺗﺎه ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻗﻄﻌﺎت ﺑﻪ درﺳﺘﻰ ﺳﻮار ﺷﺪﻧﺪ. ﻣــﺮد ﮔﻔﺖ: واﻗﻌــﺎً ﻋﺠﯿﺐ اﺳــﺖ! ﭼﻄﻮر ﻣﻮﻓﻖ ﺷــﺪﯾﺪ ﺑﺪون ﺧﻮاﻧﺪن دﻓﺘﺮﭼــﻪ راﻫﻨﻤﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﯿﺪ؟"
ﻣﺮد ﻫﻤﺴــﺎﯾﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﻰ ﺧﺠﺎﻟــﺖ ﮔﻔﺖ: اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿــﻮع را اﻓــﺮاد ﻣﻌــﺪودى ﻣﻰ داﻧﻨــﺪ، اﻣﺎ ﻣﻦ ﺧﻮاﻧﺪن و ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘﻢ."
ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻰ ﺳﺮﺷــﺎر از اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ، ﻟﺒﺨﻨﺪى زد و اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد: و آدﻣﻰ ﮐﻪ ﺧﻮاﻧﺪن و ﻧﻮﺷــﺘﻦ 
ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺖ، ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ."
ﻣﻨﺒﻊ: ﺳﺎﯾﺖ ﯾﮑﻰ ﺑﻮد



ﺗﺎﺑﻠﻮى ﻧﻘﺎﺷﻰ آراﻣﺶ
شنبه 10 آذر 1397 ساعت 02:51 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
ﭘﺎدﺷــﺎﻫﻰ ﺟﺎﯾﺰه ﺑﺰرﮔﻰ ﺑﺮاى ﻫﻨﺮﻣﻨﺪى ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﮑﻞ، آراﻣﺶ را ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﻨﺪ.
ﻧﻘﺎﺷــﺎن ﺑﺴــﯿﺎرى آﺛﺎر ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﻓﺮﺳــﺘﺎدﻧﺪ. آن ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ، ﺗﺼﺎوﯾــﺮى ﺑﻮدﻧﺪ از ﺟﻨــﮕﻞ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻏــﺮوب، رودﻫﺎى آرام، ﮐﻮدﮐﺎﻧــﻰ ﮐﻪ ﺑــﺮ روى ﺧﺎك ﻣــﻰ دوﯾﺪﻧﺪ، رﻧﮕﯿــﻦ ﮐﻤﺎن در آﺳﻤﺎن، و ﻗﻄﺮات ﺷﺒﻨﻢ ﺑﺮ ﮔﻠﺒﺮگ ﮔﻞ ﺳﺮخ.

ﭘﺎدﺷــﺎه ﺗﻤﺎم ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫﺎ را ﺑﺮرﺳــﻰ ﮐﺮد، اﻣﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻓﻘﻂ دو اﺛﺮ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد:
اوﻟــﻰ، ﺗﺼﻮﯾــﺮ درﯾﺎﭼﻪ آراﻣﻰ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐــﻮه ﻫﺎى ﻋﻈﯿﻢ و آﺳــﻤﺎن آﺑﻰ را در ﺧﻮد ﻣﻨﻌﮑﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد. در ﺟﺎى ﺟﺎﯾﺶ ﻣﻰ ﺷــﺪ اﺑﺮﻫﺎى ﮐﻮﭼﮏ و ﺳﻔﯿﺪ را دﯾﺪ، و اﮔﺮ دﻗﯿﻖ ﻧﮕﺎه ﻣــﻰ ﮐﺮدﻧﺪ، در ﮔﻮﺷــﻪ ﭼﭗ درﯾﺎﭼﻪ، ﺧﺎﻧــﻪ ﮐﻮﭼﮑﻰ ﻗﺮار داﺷــﺖ، ﭘﻨﺠــﺮه اش ﺑﺎز ﺑــﻮد، دود از دودﮐــﺶ آن ﺑﺮﻣﻰ ﺧﺎﺳﺖ، ﮐﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻰ داد ﺷﺎم ﮔﺮم و ﻧﺮﻣﻰ آﻣﺎده اﺳﺖ.
ﺗﺎﺑﻠــﻮى دوم ﻫﻢ ﮐــﻮه ﻫﺎ را ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣــﻰ داد. اﻣﺎ ﮐﻮه ﻫﺎﻧﺎﻫﻤﻮار ﺑــﻮد، ﻗﻠﻪ ﻫﺎ ﺗﯿﺰ و دﻧﺪاﻧﻪ دار ﺑﻮد. آﺳــﻤﺎن ﺑﺎﻻى ﮐــﻮه ﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺑﯿﺮﺣﻤﺎﻧﻪ اى ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﻮد، و اﺑﺮﻫﺎ آﺑﺴــﺘﻦ آذرﺧﺶ، ﺗﮕﺮگ و ﺑﺎران ﺳــﯿﻞ آﺳــﺎ ﺑﻮد. اﯾﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫــﺎى دﯾﮕﺮى ﮐﻪ ﺑــﺮاى ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ ﻓﺮﺳــﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ، ﻫﯿﭻ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻰ ﻧﺪاﺷــﺖ. اﻣــﺎ وﻗﺘﻰ آدم ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑــﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻧﮕﺎه ﻣﻰ ﮐــﺮد، در ﺑﺮﯾﺪﮔﻰ ﺻﺨﺮه اى ﺷــﻮم، ﺟﻮﺟﻪ ﭘﺮﻧﺪه اى را ﻣﻰ دﯾﺪ. آﻧﺠﺎ، در ﻣﯿﺎن ﻏﺮش وﺣﺸــﯿﺎﻧﻪ ﻃﻮﻓﺎن، ﺟﻮﺟﻪ ﮔﻨﺠﺸﮑﻰ، آرام ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد.
ﭘﺎدﺷــﺎه درﺑﺎرﯾﺎن را ﺟﻤــﻊ ﮐﺮد و اﻋﻼم ﮐﺮد ﮐــﻪ ﺑﺮﻧﺪه ﺟﺎﯾﺰه ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻧﻘﺎﺷــﻰ آراﻣﺶ"، ﺗﺎﺑﻠﻮى دوم اﺳﺖ. ﺑﻌﺪ ﺗﻮﺿﯿﺢ داد: آراﻣــﺶ آن ﭼﯿﺰى ﻧﯿﺴــﺖ ﮐﻪ در ﻣﮑﺎﻧﻰ ﺑﻰ ﺳــﺮ و ﺻﺪا، ﺑﻰ ﻣﺸﮑﻞ و ﺑﺪون ﮐﺎر ﺳﺨﺖ ﯾﺎﻓﺖ ﻣﻰ ﺷﻮد. آراﻣﺶ ﭼﯿﺰى اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻰ ﮔﺬارد در ﻣﯿﺎن ﺷــﺮاﯾﻂ ﺳﺨﺖ، آراﻣﺶ در ﻗﻠﺐ ﻣﺎ ﺣﻔﻆ ﺷﻮد. اﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻌﻨﺎى ﺣﻘﯿﻘﻰ آراﻣﺶ اﺳﺖ."



ﺧﺮﮔﻮش و ﻻك ﭘﺸﺖ
پنجشنبه 14 دی 1396 ساعت 06:47 | نوشته ‌شده به دست امیرحسین ستوده بیدختی | ( نظرات )
روزى ﯾﮏ ﺧﺮﮔﻮش و ﯾﮏ ﻻك ﭘﺸــﺖ درﺑﺎره اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺪام ﺳــﺮﯾﻌﺘﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺤــﺚ ﻣﻰ ﮐﺮدﻧﺪ. آﻧﻬــﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺑﺤــﺚ را ﺑﺎ ﯾﮏ ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. آﻧﻬﺎ ﻫﺮ دو ﺑﺮ ﺳﺮ ﯾﮏ ﻣﺴﯿﺮ ﺗﻮاﻓﻖ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ آﻏﺎز ﺷﺪ. ﺧﺮﮔــﻮش ﺑﺎ ﺻﺪاى ﺷــﻠﯿﮏ ﮔﻠﻮﻟﻪ، ﺑــﻪ راه اﻓﺘﺎد. او ﺑﺮاى ﻣﺪﺗﻰ ﺑﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﻣــﻰ دوﯾﺪ و وﻗﺘﻰ ﮐﻪ دﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ از ﻻك ﭘﺸــﺖ ﺟﻠﻮﺗﺮ اﺳــﺖ، ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﺑﺮاى ﻣﺪﺗﻰ زﯾﺮ ﺳــﺎﯾﻪ درﺧﺘﻰ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ و ﻗﺒﻞ از اداﻣﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﺪ. ﺧﺮﮔﻮش زﯾﺮ درﺧﺖ ﻧﺸﺴﺖ و ﺧﯿﻠﻰ زود ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ.
ﻻك ﭘﺸــﺖ ﺑﻪ آراﻣﻰ از او ﺳــﺒﻘﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﺧﯿﻠﻰ زود ﺑﻪ ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ رﺳﯿﺪ. در ﭘﯿﺮوزى ﻻك ﭘﺸﺖ ﺑﺤﺜﻰ ﻧﺒﻮد.
ﺧﺮﮔﻮش ﺑﯿﺪار ﺷﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ را ﺑﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ.
ﻧﺘﯿﺠﻪ اﺧﻼﻗﻰ داﺳﺘﺎن: آﻫﺴﺘﻪ و ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ، ﺑﺮﻧﺪه ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﺳﺖ.
اﯾﻦ ﻧﺴــﺨﻪ، داﺳــﺘﺎﻧﻰ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﺎ آن ﺑﺰرگ ﺷﺪﯾﻢ. اﻣﺎ ﻧﺴﺨﻪ داﺳﺘﺎن ﻣﺎ اداﻣﻪ دارد.
ﺧﺮﮔﻮش ﮐﻪ از ﺑﺎﺧﺘﻦ در ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد، ﮐﻤﻰ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد. او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ را ﺑﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ، ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﻪ ﻣﻐﺮور، ﺑﻰ دﻗﺖ و ﺳﻬﻞ اﻧﮕﺎر ﺑﻮده اﺳــﺖ. اﮔﺮ او ﻫﯿﭻ اﻣﺘﯿﺎزى ﺑﻪ ﻻك ﭘﺸﺖ ﻧﺪﻫﺪ، ﻫﯿﭻ راﻫﻰ وﺟﻮد ﻧﺪارد ﮐﻪ ﻻك ﭘﺸﺖ او را ﻣﻐﻠﻮب ﮐﻨﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ، ﻻك ﭘﺸﺖ را ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اى دﯾﮕﺮ دﻋﻮت ﮐﺮد. ﻻك ﭘﺸﺖ ﻫﻢ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد.

اﯾﻦ ﺑﺎر، ﺧﺮﮔﻮش ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﺗﻤﺎم ﻣﺴــﯿﺮ، از اﺑﺘﺪا ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎن، را ﺑﺪون ﺗﻮﻗﻒ دوﯾﺪ. او ﺑﺎ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻣﺎﯾﻞ ﻓﺎﺻﻠﻪ، ﺑﺮﻧﺪه ﺷﺪ.
ﻧﺘﯿﺠﻪ اﺧﻼﻗﻰ داﺳـﺘﺎن: ﺳﺮﯾﻊ و اﺳــﺘﻮار، ﺑﺮ آﻫﺴﺘﻪ و ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﻏﻠﺒﻪ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ. ﺧﻮب اﺳﺖ آﻫﺴﺘﻪ و ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ، اﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ اﺳﺘﻮار و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﻢ.
اﻣﺎ داﺳﺘﺎن، اﯾﻨﺠﺎ ﺗﻤﺎم ﻧﻤﻰ ﺷﻮد. اﯾﻦ ﺑﺎر ﻻك ﭘﺸﺖ ﮐﻤﻰ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷــﺪ ﻫﯿﭻ راﻫﻰ وﺟﻮد ﻧﺪارد ﮐﻪ ﺧﺮﮔﻮش را در ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ اى ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ آن ﻣﺸــﺨﺺ اﺳﺖ، ﺷﮑﺴــﺖ دﻫﺪ. او ﮐﻤﻰ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺳــﭙﺲ ﺧﺮﮔﻮش را ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اى دﯾﮕﺮ دﻋﻮت ﮐﺮد، اﻣﺎ در ﻣﺴﯿﺮى ﮐﻪ ﮐﻤﻰ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد. ﺧﺮﮔﻮش ﻫﻢ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ.
ﻻك ﭘﺸﺖ و ﺧﺮﮔﻮش، ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ را ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ. ﺧﺮﮔﻮش در راﺳﺘﺎى ﺗﻌﻬﺪى ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﻮاره ﺳﺮﯾﻊ ﺑﺎﺷﺪ، ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ زﯾﺎد ﻣﻰ دوﯾﺪ؛ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ رودﺧﺎﻧﻪ وﺳﯿﻊ رﺳﯿﺪ. ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن، ﭼﻨﺪ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ آن ﻃﺮف ﺗﺮ رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد. ﺧﺮﮔﻮش آﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﻨﺪ. در ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎل، ﻻك ﭘﺸﺖ ﺑﻪ رودﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪ؛ ﺑﻪ درون رودﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ؛ ﻋﺮض رودﺧﺎﻧﻪ را ﺷﻨﺎ ﮐﺮد؛ ﻣﺴﯿﺮ را اداﻣﻪ داد و ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﺎﻧﺪ.
ﻧﺘﯿﺠﻪ اﺧﻼﻗﻰ داﺳـﺘﺎن: اول، ﺷﺎﯾﺴــﺘﮕﻰ ﻫﺎى ﺧﻮد را ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﻰ ﮐﻨﯿﺪ. ﺳﭙﺲ زﻣﯿﻦ ﺑﺎزى را ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎى ﺧﻮد، ﺗﻐﯿﯿﺮ دﻫﯿﺪ.
داﺳﺘﺎن ﻫﻤﭽﻨﺎن اداﻣﻪ دارد. ﻻك ﭘﺸﺖ و ﺧﺮﮔﻮش ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻣﺪت دوﺳﺘﺎن ﺧﻮﺑﻰ ﺷــﺪه ﺑﻮدﻧﺪ، ﮐﻤﻰ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻧﺪ. ﻫﺮ دو ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷــﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ آﺧــﺮ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﺴــﺖ ﺧﯿﻠﻰ ﺑﻬﺘﺮ اﺟﺮا ﺷــﻮد. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ آﻧﻬــﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ آﺧﺮ را ﺗﮑﺮار ﮐﻨﻨﺪ، اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﺗﯿﻢ، آﻧﺮا اﺟﺮا ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. آﻧﻬﺎ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ را ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ. اﯾﻦ ﺑﺎر، ﺧﺮﮔﻮش ﻻك ﭘﺸﺖ را ﺗﺎ رودﺧﺎﻧﻪ ﺣﻤﻞ ﮐﺮد. آﻧﺠﺎ ﻻك ﭘﺸﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ، ﺧﺮﮔﻮش را روى ﭘﺸﺘﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺷﻨﺎ ﮐﺮد. در ﻃﺮف دﯾﮕﺮ رودﺧﺎﻧﻪ، ﻣﺠﺪداً ﺧﺮﮔﻮش ﻻك ﭘﺸــﺖ را ﺣﻤﻞ ﮐﺮد و آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ رﺳﯿﺪﻧﺪ. ﻫﻢ ﺧﺮﮔﻮش و ﻫﻢ ﻻك ﭘﺸﺖ، اﺣﺴﺎس رﺿﺎﯾﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮى ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ در اﺑﺘﺪا داﺷﺘﻨﺪ، ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ.
ﻧﺘﯿﺠﻪ اﺧﻼﻗﻰ داﺳﺘﺎن: ﺧﻮب اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﻰ ﺑﺪرﺧﺸﯿﺪ و ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎى اﺻﻠﻰ ﻗﻮى داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ. اﻣﺎ اﮔﺮ ﺗﻮاﻧﺎﯾﻰ ﮐﺎر در ﯾﮏ ﺗﯿﻢ و ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل درآوردن ﻣﻬﺎرت ﻫﺎى اﺻﻠﻰ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را داﺷــﺘﻪ ﺑﺎﺷــﯿﺪ، ﻫﻤﯿﺸــﻪ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺗﻌﺎدل را ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﯿﺪ. زﯾﺮا ﻫﻤﯿﺸــﻪ ﮐﺎرى ﮐﻪ ﺷــﻤﺎ ﻧﻤﻰ ﺗﻮاﻧﯿﺪ ﮐﺎﻣﻞ اﻧﺠﺎم دﻫﯿﺪ، دﯾﮕﺮى ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﺪ آﻧﺮا ﺑﺨﻮﺑﻰ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ.
ﮐﺎر ﮔﺮوﻫﻰ اﺳﺎﺳــﺎً درﺑﺎره رﻫﺒﺮى واﺑﺴــﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﺑﻪ اﻓﺮاد اﺟﺎزه ﻣﻰ دﻫﺪ ﺑﺎ ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎى ﻣﺤﻮرى ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ رﺑﻂ دارد، ﺑﻪ رﻫﺒﺮى دﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ.
و داﺳﺘﺎن ﻣﺎ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ رﺳﺪ.





 
صفحات
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو